Surah Taha — Talata 119

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• لَا تَظْمَأُ – hindi ka mauuhaw o makararamdam ng pagkauhaw.
• وَلَا تَضْحَى – hindi ka malalantad sa init ng araw o mapapaso ang iyong katawan.

Interpretasyon ng Talata:

Ipinapaalam ng Dakilang Allah kay Propeta Adan (sumakanya nawa ang kapayapaan) ang mga biyayang nakalaan para sa kanya sa Paraiso. Kabilang dito ang katiyakan na hindi siya makararanas ng pagkauhaw doon, sapagkat laging mayroong maiinom na masarap at nakapagpapalamig. Gayundin, hindi siya maaapektuhan ng matinding init ng araw, sapagkat ang Paraiso ay may lilim na walang hanggan at hindi tulad ng mundo na may nakapapasong sikat ng araw. Sa madaling salita, ang talatang ito ay naglalarawan ng perpektong kaginhawahan at kapanatagan sa Paraiso—walang pagkukulang sa pangangailangan ng katawan, at walang anumang pinsala mula sa kalikasan.

Mga Aral at Benepisyo:

1. Ang Paraiso ay isang lugar ng ganap na kaligayahan at kasiyahan, kung saan wala nang anumang paghihirap o sakit—maging ito man ay gutom, uhaw, o init.
2. Ang pag-alaala sa mga biyayang ito ay nagpapasigla sa puso ng mananampalataya na magsikap sa pagsunod sa Allah at pag-iwas sa Kanyang mga ipinagbabawal, upang makamit ang walang hanggang kasiyahan.
3. Ipinapakita nito ang walang hanggang awa ng Allah sa Kanyang mga lingkod, na naghanda ng ganap na kaginhawahan para sa kanila bilang gantimpala sa kanilang pagtitiis at pananampalataya sa mundo.
4. Ang talatang ito ay nagtuturo sa atin na ang tunay na kapahingahan ay hindi matatagpuan sa mga pansamantalang bagay ng mundo, kundi sa kung ano ang inihanda ng Allah para sa mga matuwid sa Kabilang Buhay.