Surja Ta Ha — Ajet 129

Kuptimet e fjalëve:

• Kelime (كَلِمَةٌ): Vendim, urtësi ose premtim i paraprak nga ana e Zotit.
• Sebekat (سَبَقَتْ): Ka kaluar më parë, është caktuar më herët.
• Lizamen (لِزَامًا): Dënim i domosdoshëm dhe i pashmangshëm që i përfshin ata.
• Exhelun musemma (أَجَلٌ مُسَمًّى): Afat i caktuar dhe i njohur tek Allahu.

Tefsiri i Ajetit:

O i dërguar i Allahut! Sikur të mos kishte ekzistuar një vendim i mëparshëm nga Zoti yt, që dënimi nuk u vjen njerëzve para se t'u vendoset argumenti dhe t'u dërgohet mesazhi, dhe sikur të mos kishte një afat të caktuar tek Ai për dënimin e tyre – ata do të kishin marrë dënimin menjëherë në këtë botë, për shkak të mohimit dhe padrejtësisë së tyre. Por, urtësia hyjnore kërkoi që dënimi i tyre të shtyhet deri në Ditën e Gjykimit, e cila është afati i caktuar dhe i pandryshueshëm. Pra, dënimi i tyre është i sigurt dhe i pashmangshëm, por vjen në kohën e caktuar nga Allahu, jo domosdoshmërisht në këtë botë.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Allahu është i butë dhe i dashur ndaj robërve të Tij; Ai nuk nxiton me dënim, por u jep njerëzve mundësi që të pendohen dhe të kthehen tek Ai.
2. Dënimi i Allahut për mohuesit është i sigurt dhe i pashmangshëm, por vjen në momentin që Ai e ka caktuar me urtësinë e Tij të pafund.
3. Urtësia e Allahut kërkon që njerëzit të mos dënohen pa u dërguar atyre të dërguar dhe pa u vendosur argumenti, gjë që tregon drejtësinë absolute të Allahut.
4. Kjo ngushëllon besimtarët dhe i bën ata të durueshëm, sepse e dinë se hakmarrja ndaj armiqve të fesë është e sigurt, edhe nëse vonohet.
5. Ajeti na mëson se çdo gjë tek Allahu ka një afat të caktuar, dhe se asgjë nuk ndodh rastësisht, por gjithçka është nën urtësinë dhe planin hyjnor.