සූරා තාහා — ආයාත් 129

වචනාර්ථයන්:

* كَلِمَةٌ سَبَقَتْ – පූර්ව නියමයක්, දිව්යමය තීරණයක්

* لِزَامًا – අනිවාර්යයෙන්ම, නොවැළැක්විය හැකි දඬුවමක්

* أَجَلٌ مُسَمًّى – නියමිත කාලයක්, නිශ්චිත දිනයක්

අර්ථ විවරණය:

නබිතුමනි! ඔබගේ පරමාධිපතිගෙන් පූර්වයෙන්ම නියම වූ තීරණයක් සහ නියමිත කාල සීමාවක් නොතිබුණේ නම්, මෙම ප්රතික්ෂේප කරන්නන්ට මෙලොවදීම දඬුවම අනිවාර්යයෙන්ම ළඟා වන්නට තිබුණි. මන්ද ඔවුන් තම ප්රතික්ෂේපය සහ අපරාධ හේතුවෙන් එම දඬුවමට සම්පූර්ණයෙන්ම සුදුසුකම් ලබා සිටින බැවිනි. එහෙත් අල්ලාහ්ගේ ප්රඥාවන්ත තීරණය වූයේ, ඔවුන්ට එරෙහිව තර්ක සාධක සම්පූර්ණ කරන තෙක් කිසිවෙකුට දඬුවම් නොකිරීමයි. එමෙන්ම ඔවුන් සඳහා නියමිත කාලයක් ඇත - එනම් විනිශ්චය දිනයයි. එදින ඔවුන්ට ලැබෙන දඬුවම අතිශයින් දරුණු වනු ඇත. එබැවින් දඬුවම ප්රමාද කිරීම ඔවුන්ට අනුකම්පාවක් හෝ නොසැලකිල්ලක් නොව, අල්ලාහ්ගේ ප්රඥාව සහ යුක්තිය අනුව සිදුවන දිව්යමය ක්රියාවලියකි.

මෙම වාක්යයෙන් ලැබෙන පාඩම්:

* අල්ලාහ් තම නියමිත කාලය පැමිණීමට පෙර කිසිවෙකුට දඬුවම් කිරීමට ඉක්මන් නොවන බවත්, ඔහුගේ සෑම ක්රියාවක්ම ප්රඥාවෙන් පිරිපුන් බවත් මෙයින් පෙනී යයි.

* දඬුවම ප්රමාද වීම අල්ලාහ්ගේ ඉවසීම සහ දයාව නිසා බව අපට වැටහේ. එය පාපයට දිරිගැන්වීමක් නොව, පසුතැවිලි වීමට හා යහමඟට ඒමට ලැබෙන අවස්ථාවකි.

* සෑම දෙයකටම අල්ලාහ් වෙත නියමිත කාලයක් ඇත. එබැවින් අප ඉක්මන් නොවී, අල්ලාහ්ගේ තීරණය ගැන පූර්ණ විශ්වාසයෙන් සිටිය යුතුය.

* මෙය මුස්ලිම්වරයාට ඉවසීම සහ අල්ලාහ්ගේ තීරණ ගැන සතුටු වීම උගන්වයි. අල්ලාහ් ප්රමාද කරන්නේ නම් එහි යහපතක් ඇත; ඔහු ඉක්මන් කරන්නේ නම් එහිද යහපතක් ඇත.

* අල්ලාහ්ගේ දඬුවම අනිවාර්යයෙන්ම පැමිණෙන බවත්, එය කිසිවෙකුට වළක්වා ගත නොහැකි බවත් මෙම වාක්යයෙන් පැහැදිලි වේ. එබැවින් අප එම දඬුවමට බිය වී, අල්ලාහ්ගේ අනුග්රහය සහ සමාව අපේක්ෂා කරමින් යහපත් ක්රියාවන්හි නිරත විය යුතුය.