Surah Taha — Aya 129

Ma’anonin Kalmomin:

• Kalma a nan tana nufin hukuncin da Allah ya riga ya yanke.
• Lizaman yana nufin abin da ya zama dole kuma ya lulluɓe su, wato azaba mai tsanani.
• Ajalin da aka ambata yana nufin lokacin da aka kayyade wanda ba zai jinkirta ba, wato ranar tashin kiyama.

Tafsirin Ayar:

Idan ba don wata magana da ta riga ta gabata daga Ubangijinka ba, da azabar da ta dace da su saboda kafircinsu da ƙaryata manzanci, da ta zo musu nan take a duniya. Amma Allah ya yi hukunci a cikin iliminsa da hikimarsa cewa ba zai azabtar da wata al’umma ba sai bayan ta isa ga hujja, kuma ya kayyade ajali da ba zai wuce ba, wato ranar kiyama. Don haka azabar da ke jiran su a duniya an jinkirta ta, amma ba a soke ta ba; za ta zo musu a lokacin da aka kayyade, kuma ba zai yiwu su tsere mata ba. Wannan jinkiri ba nuna yarda da su ba ne, sai dai dama ce da ake musu su tuba su koma ga imani, kuma ajalin da aka kayyade shi ne mafakar azabar da za ta lulluɓe su a duniya da lahira.

Fahimtar Darussa:

1. Hakuri da jinkirin azaba daga Allah ba ya nufin rashin sanin halin da mutane ke ciki, amma yana cikin hikimarsa da jinƙansa, yana ba da dama ga masu laifi su tuba.
2. Kafircin mutane ba ya hana Allah cika alkawarin da ya yi na jinkirta azaba har zuwa ajalin da ya kayyade, wanda ke nuna cewa komai yana cikin tsari na Allah.
3. Wannan ayar tana ƙarfafa muminai su yi haƙuri da jinkirin taimakon Allah, kuma su tabbata cewa azabar da ke jiran maƙiyan addini ba za ta ɓace ba, sai dai tana jiran lokacinta.
4. Tana tunatar da mutane cewa rayuwar duniya ba ita ce makoma ta ƙarshe ba, akwai ranar da za a yi hisabi, wadda ita ce mafita ta gaskiya ga dukkan ayyuka.