Сураи Та Ха Оят 129 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Агар на сухане буд, ки Парвардигорат пеш аз ин гуфта…

Та Ха · 129/135

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Та Ха

وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِن رَّبِّكَ لَكَانَ لِزَامًا وَأَجَلٌ مُّسَمًّى ۝١٢٩

🔤 Transliteration

Wa law laa Kalimatun sabaqat mir Rabbika lakaana lizaamanw wa ajalum musammaa

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Агар на сухане буд, ки Парвардигорат пеш аз ин гуфта ва замонро муъайян карда буд, азобашон дар ин ҷаҳон ҳатмӣ мебуд.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

«كَلِمَةٌ»: калима, ҳукм ва қарори Худованд.
«سَبَقَتْ»: пеш рафтааст, қаблан гузаштааст.
«لِزَامًا»: ҳатман часпанда, зарурӣ ва лозимашон.
«أَجَلٌ مُسَمًّى»: мӯҳлати муайяншуда ва вақти муқарраргардида.

Тафсири оят:

Агар калимае аз Ҷаноби Парвардигорат пеш нарафта буд ва мӯҳлати муайяне муқаррар нашуда буд, ҳалокат ва азоб ба онҳо дар ҳамин дунё ҳатман мерасид ва аз онҳо ҷудо намешуд. Ин калимаи пешрафта он аст, ки Худованд касеро пеш аз расонидани ҳуҷҷат ва равшан кардани далел азоб намекунад, ва мӯҳлати муайяншуда рӯзи қиёмат аст, ки азоб дар он ҷо ба онҳо мерасад. Пас, азоби онҳо ба таъхир афтодааст, на аз рӯи нотавонӣ, балки аз рӯи ҳикмат ва адлу лутфи Худованд, то ки ҳуҷҷат бар онҳо комил гардад ва ҳеҷ узре барояшон боқӣ намонад.

Фоидаҳои оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки Худованд одилу меҳрубон аст ва касеро бе расонидани ҳуҷҷат ва равшан кардани роҳи ҳақ азоб намекунад.
Сабри Пайғамбар (с.а.с.) ва муъминон дар баробари озорҳои кофирон сабаб мешавад, ки онҳо бидонанд, ки ҷазои золимон ба таъхир афтодааст, аммо фаромӯш нашудааст.
Ин оят ба инсон умед мебахшад, ки то дами охирин имкони тавба ва бозгашт ба сӯи Худованд вуҷуд дорад.
Ваъдаи Худованд ҳатман иҷро мешавад ва ҳеҷ чиз аз ҳикмати Ӯ берун намемонад; пас бояд ба адлу раҳмати Ӯ бовар дошта бошем.
Дарёфти он, ки ҳаёти дунё озмоишгоҳ аст ва ҷазои ниҳоӣ дар охират аст, инсонро ба амали нек ва парҳезгорӣ ташвиқ мекунад.

📜 Оят 127-131 — Сураи Та Ха

127وَكَذَٰلِكَ نَجْزِي مَنْ أَسْرَفَ وَلَمْ يُؤْمِن بِآيَاتِ رَبِّهِ ۚ وَلَعَذَابُ الْآخِرَةِ أَشَدُّ وَأَبْقَىٰ

Инчунин исрофкорон ва касонеро, ки ба оётӣ Парвардигорашон имон намеоваранд, ҷазо медиҳем. Албатта азоби охират сахттару пойдортар аст!

128أَفَلَمْ يَهْدِ لَهُمْ كَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُم مِّنَ الْقُرُونِ يَمْشُونَ فِي مَسَاكِنِهِمْ ۗ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِّأُولِي النُّهَىٰ

Оё он ҳама мардуме, ки пеш аз ин дар масокини инҳо роҳ мерафтанд ва Мо ҳамаро ҳалок кардем, сабаби ҳидояти инҳо нашудаанд? Инҳо нишонаҳоест барои хирадмандон!

129وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِن رَّبِّكَ لَكَانَ لِزَامًا وَأَجَلٌ مُّسَمًّى

130فَاصْبِرْ عَلَىٰ مَا يَقُولُونَ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَقَبْلَ غُرُوبِهَا ۖ وَمِنْ آنَاءِ اللَّيْلِ فَسَبِّحْ وَأَطْرَافَ النَّهَارِ لَعَلَّكَ تَرْضَىٰ

Барои он чӣ мегӯянд, бо сабр бош ва Парвардигоратро пеш аз тулӯъи хуршед ва пеш аз ғуруби он ба покӣ ва ҳамд ёд кун. Ва дар соъати шаб ва аввалу охири рӯз тасбеҳ гӯй. Шояд хушнуд гардӣ.

131وَلَا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلَىٰ مَا مَتَّعْنَا بِهِ أَزْوَاجًا مِّنْهُمْ زَهْرَةَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا لِنَفْتِنَهُمْ فِيهِ ۚ وَرِزْقُ رَبِّكَ خَيْرٌ وَأَبْقَىٰ

Агар занону мардоне аз онҳоро аз як зиндагии хуш баҳраманд сохтаем, ту ба онҳо манигар. Ин барои он аст, ки имтиҳонашон кунем. Ризқи Парвардигорат беҳтару пойдортар аст!

← Оят 128 📖 Та Ха Оят 130 →

Та ХаФеҳристи Қуръон

135Оят

MeccanRevelation

129Оят

Тарҷума — Та Ха 129

Сураи Та Ха Оят 129 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Агар на сухане буд, ки Парвардигорат пеш аз ин гуфта…

Сураи Оят 129/135 — Сураи Та Ха طه (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Та Ха Гӯш кун, Сураи Та Ха Тарҷума, Сураи Та Ха mp3, Сураи Та Ха pdf. Оят 127–131. Ба Тоҷикӣ: Русский.