Suurah Taa-Haa — Aayad 129

Macnaha ereyada:

• Kalimad (كَلِمَةٌ): waxay macnaheedu tahay qawmi/hukun.
• Sabqat (سَبَقَتْ): waxay macnaheedu tahay horay uga dhacday/hore u go'day.
• Lizaaman (لِزَامًا): waxay macnaheedu tahay cadaab ku waajib ah oo lagu xidho.

Tafsiirka:

Haddanaa jirin kalimad (qawmi/hukun) horay uga soo dhacday Rabbigaa (Nabiyow) oo ah inuu cadaabka dib u dhigo ilaa waqti la yaqaan, iyo ajal magacaaban oo Rabbigaa agtiisa ah (kaas oo ah Maalinta Qiyaamaha), waxaa hubaal ah in cadaabku ku degi lahaa gaaladan iyagoo ku nool adduunka, maxaa yeelay waxay ku mutaysan yihiin gaalnimadooda iyo beenintooda Nabiga.

Laakiin Rabbigaa wuxuu horay u go'aamiyay inuusan cidna cadaabayn ka hor inta aan xujada (daliilka) lagu dhisin, isla markaana uu jiro waqti go'an oo cadaabku ku dhaco, kaas oo ah Maalinta Qiyaamaha. Sidaa darteed cadaabka adduunka waa dib loo dhigay, mana aha in laga fahmo inay ka baxsan yihiin, balse waa inay sugtaan Maalinta Qiyaamaha oo ay ku heli doonaan ciqaab ay go'aansadeen.

Faa'iidooyin laga soo qaadan karo aayaddan:

1. Dib u dhiga cadaabka waa naxariis – Waxay noo tusinaysaa in Eebe yahay naxariis badane, oo dadka siinayo fursad ay ku toobad keenaan oo ay ku noqdaan, isagoo aan ku degdegin ciqaabta.
2. Caddaaladda Eebe – Eebe ma cadaabayo cid iyada oo aan xujo lagu dhisin, wuxuuna u diray Rasuullo iyo kutub si dadku u fahmaan xaqa ka hor inta aan ciqaabta la soo dejin.
3. Dhiirigelin dadka inay toobad keenaan – Maadaama cadaabka la dib dhigo, waxay tahay fursad qiimo leh oo dadku ku toobad keenaan oo ay ku noqdaan Eebe ka hor inta ajal dhammaado.
4. Xaqiijinta in Qiyaamahu run yahay – Aayaddu waxay xoojinaysaa in Maalinta Qiyaamaha ay tahay mid sugan, oo cadaabka dhabta ahi uu ku dhacayo maalintaas, taasoo dadka ku baraarujinaysa inay u camal falaan maalintaas.