Surja Ta Ha — Ajet 32

Kuptimi i fjalëve:

• وَأَشْرِكْهُ: Bëje atë (Harunin) pjesëmarrës dhe shoqërues.
• فِي أَمْرِي: Në çështjen time, pra në mesazhin e profetësisë dhe përcjelljen e kumtit.

Tefsiri i ajetit:

Në këtë ajet fisnik, Musai a.s. i lutet Zotit të tij që ta bëjë vëllanë e tij Harunin a.s. pjesëmarrës me të në çështjen e madhe të profetësisë dhe përcjelljes së mesazhit te Faraoni dhe populli i tij. Kjo ishte pjesë e lutjes së tij të plotë ku i kërkoi Zotit t'i zgjeronte kraharorin, t'ia lehtësonte punën, t'ia zgjidhte nyjën e gjuhës që ta kuptonin fjalën e tij, dhe pastaj kërkoi që Haruni, vëllai i tij, të ishte ndihmës i tij në këtë mision të rëndë. Kjo kërkesë tregon mençurinë e Musait a.s., sepse ai e dinte se misioni i profetësisë është i rëndë dhe ka nevojë për mbështetje dhe ndihmë, prandaj kërkoi nga Zoti që t'ia forconte krahun me vëllanë e tij, që së bashku ta madhëronin Zotin dhe ta përmendnin shumë, dhe që ta kryenin këtë detyrë të madhe në mënyrën më të mirë.

Përfitimet nga ajeti:

1. Nga kjo lutje e Musait a.s. mësojmë se është e lavdërueshme që njeriu t'i kërkojë Zotit ndihmë dhe mbështetje në punët e mira, sidomos në ato që kanë të bëjnë me të mirën e përgjithshme dhe përhapjen e fesë.
2. Ajeti tregon se bashkëpunimi në të mirë dhe në përcjelljen e mesazhit është i lavdërueshëm, dhe se thirrja në rrugën e Zotit nuk është punë e një individi të vetëm, por kërkon bashkimin e përpjekjeve.
3. Mësojmë gjithashtu se pejgamberët, edhe pse ishin të mbrojtur nga Zoti, megjithatë kërkonin ndihmë dhe lutnin Zotin për lehtësim, gjë që na mëson neve të jemi gjithmonë të përulur dhe lutës ndaj Zotit tonë.
4. Ajeti tregon se Zoti i përgjigjet lutjes së robërve të Tij të sinqertë, ashtu siç ia plotësoi Musait a.s. kërkesën e tij duke ia bërë Harunin ndihmës dhe pjesëmarrës në mision.