سوره انبیا — آیه 16

معانی کلمات:

• لاعبین: بازیچهگیران و شوخیکنندگان (به صورت لهو و لعب).

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه میفرماید: ما آسمان و زمین و آنچه را که میان آنهاست، به صورت بازیچه و بیهوده و بدون هدف نیافریدهایم. آفرینش این جهان عظیم، با این نظم شگفتانگیز و دقت بینظیر، نمیتواند کار عبث و بیهوده باشد. بلکه این آفرینش برای هدفی بزرگ و حکیمانه صورت گرفته است: برای آنکه حجت بر شما مردم تمام شود و از این آفرینش عبرت بگیرید. شما با تأمل در این جهان، درمییابید که خالق آن، موجودی است که هیچ چیز همانند او نیست و شایسته عبادت، تنها اوست. آفرینش آسمانها و زمین، نشانهای روشن بر قدرت بیپایان خداوند است و دلیلی بر این است که این جهان، صانعی حکیم دارد که آن را بیهوده نیافریده، بلکه برای مصالح دنیا و آخرت آفریده است.

فواید و پیامهای آیه:

• هدفمندی آفرینش: این آیه به ما میآموزد که هیچ چیزی در این جهان بیهوده و بدون حکمت نیست؛ پس زندگی ما نیز نباید بیهوده و بدون هدف باشد.
• شناخت خدا از طریق طبیعت: تأمل در آسمان و زمین، بهترین راه برای شناخت عظمت و قدرت خداوند است و ما را به ایمانی عمیقتر و یقینی استوارتر میرساند.
• عبرتگیری: این آیه ما را دعوت میکند که از آفرینش جهان درس بگیریم و بدانیم که این دنیا، مزرعه آخرت است و همه چیز برای رسیدن به کمال و سعادت ابدی خلق شده است.
• توحید و یکتاپرستی: وقتی درمییابیم که خالق این جهانِ با این عظمت، یکتاست و هیچ شریکی ندارد، دلمان را تنها به او میبندیم و عبادت را مخصوص او قرار میدهیم.