Sura Al-Anbija — Werset 34

Znaczenie słów:

• الْخُلْدَ – wieczne trwanie, nieśmiertelność, życie bez końca w tym świecie.
• أَفَإِن مِّتَّ – czy jeśli umrzesz (o Proroku Mahomecie ﷺ).
• فَهُمُ الْخَالِدُونَ – to oni mieliby pozostać nieśmiertelni?

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

Allah Wszechmogący zwraca się do Swego Proroka Mahometa ﷺ, pocieszając go i wyjaśniając, że nie uczynił żadnego człowieka przed nim wiecznym na tej ziemi. Żaden z proroków ani posłańców, ani nikt z ludzi nie otrzymał nieśmiertelności w życiu doczesnym – wszyscy umierają, tak jak umierali ich poprzednicy. Jest to niezmienne prawo Allaha wobec całej ludzkości.

Następnie Allah zadaje retoryczne pytanie, które ma obnażyć absurdalność postawy niewiernych: „Czy jeśli ty umrzesz, o Mahomecie, to oni mieliby pozostać żyć wiecznie?” Oczywiście, że nie! Ich pragnienie Twojej śmierci i nadzieja, że po niej będą cieszyć się życiem bez końca, jest czystą iluzją. Oni również umrą, tak jak umarli wszyscy przed nimi, i nikt nie uniknie śmierci.

Werset ten jest również dowodem na to, że Prorok Chidr (al-Chidr) – jeśli był człowiekiem – już umarł, ponieważ jest to uniwersalne prawo Allaha dotyczące każdego człowieka, bez wyjątku. Śmierć jest nieunikniona dla wszystkich stworzeń, a życie wieczne należy wyłącznie do Allaha i jest nagrodą dla wiernych w życiu ostatecznym.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Pocieszenie dla Proroka ﷺ i wiernych – wiedza, że śmierć jest wspólnym losem wszystkich ludzi, a nie tylko jego, umacnia cierpliwość i wytrwałość w głoszeniu prawdy.
2. Obalenie złudzeń niewiernych – ich nadzieja na przetrwanie po śmierci Proroka jest bezpodstawna; nikt nie jest nieśmiertelny w tym świecie.
3. Przypomnienie o życiu ostatecznym – skoro życie doczesne jest skończone, należy przygotować się na to, co nastąpi po śmierci, czyli na Dzień Sądu i rozliczenie z uczynków.
4. Uniwersalność prawa śmierci – żaden człowiek, nawet największy prorok, nie uniknął śmierci, co uczy pokory i oderwania od przywiązań do tego świata.
5. Zachęta do czynienia dobra – skoro życie jest krótkie i nieuchronnie się kończy, mądry człowiek wykorzystuje je na to, co przyniesie mu korzyść w wieczności – na wiarę, dobre uczynki i dążenie do miłości Allaha.