Surah Al-Anbiya — Aya 34

Ma'anar Kalmomi:

• الْخُلْدَ: dawwama a rayuwa ba tare da mutuwa ba.
• أَفَإِن مِّتَّ: idan ka mutu, ya Manzo.

Tafsirin Ayar:

Wannan ayar mai girma tana taƙaitawa ga Manzon Allah (SAW) da kuma al'ummar sa cewa Allah bai sanya dawwama a rayuwar duniya ga wani ɗan adam ba a cikin al'ummomin da suka gabata kafin ka, ya Muhammad. Duk wanda ya zo daga cikin annabawa da sauran mutane, dole ne ya ɗanɗana mutuwa. To idan ka mutu, shin waɗannan mutanen da suke adawa da kai suna tsammanin za su dawwama a rayuwa bayan ka? A'a, ba haka ba ne. Dukansu ma za su mutu, babu wanda zai tsira daga mutuwa. Wannan ayar tana nuna cewa annabi Khidir (AS) ma ya mutu, domin shi ma ɗan adam ne, kuma babu wanda ya keɓe daga wannan doka ta Allah.

Fa'idodin Darasin:

1. Mutuwa gaskiya ce da babu shakka, kuma ita ce hanya ta zuwa ga Allah. Duk wani rai dole ne ya ɗanɗana ta, don haka ya kamata mu shirya mata da ayyukan alheri.
2. Ayar tana ƙarfafa wa Manzon Allah (SAW) da kuma mu, cewa kada mu damu da waɗanda suke ƙaryatawa, domin dukansu za su mutu kuma su tashi a gaban Allah domin hisabi.
3. Tana tunatar da mu cewa rayuwar duniya ba ta dawwama, don haka kada mu riƙa son duniya fiye da kima, amma mu yi aiki domin rayuwar lahira wadda take dawwama.
4. Tana nuna cewa annabawa da manzanni dukansu mutane ne, suna mutuwa kamar sauran mutane, amma addininsu da manufofinsu suna dawwama har zuwa ƙarshen duniya.