ซูเราะฮฺ อัล-อัมบิยาอ์ — อายะฮฺ 42

ความหมายของคำสำคัญ:

• يَكْلَؤُكُمْ หมายถึง ปกป้อง รักษา และคุ้มครอง
• الرَّحْمَٰنِ คือ พระผู้ทรงกรุณาปรานี หมายถึงอัลลอฮ์
• ذِكْرِ رَبِّهِمْ หมายถึง บทเรียนและข้อตักเตือนจากพระเจ้าของพวกเขา ซึ่งก็คืออัลกุรอาน
• مُعْرِضُونَ หมายถึง ผู้ผินหลังให้ หันเหออกไป ไม่ใส่ใจ

การตีความหมายของอายะฮ์:

โอ้ท่านเราะซูล จงกล่าวแก่บรรดาผู้ที่เร่งเร้าให้การลงโทษมาถึงพวกเขาอย่างรีบด่วนว่า “ใครเล่าจะสามารถปกป้องคุ้มครองพวกท่านได้ทั้งในยามค่ำคืนและยามกลางวัน จากการลงโทษของพระผู้ทรงกรุณาปรานี หากพระองค์ทรงประสงค์จะลงโทษหรือทำลายพวกท่าน?” ไม่มีผู้ใดสามารถป้องกันพวกท่านจากพระองค์ได้เลย แม้แต่ชั่วขณะหนึ่ง

แต่ทว่าพวกเขาหาได้คิดไตร่ตรองไม่ กลับกลายเป็นผู้ที่ผินหลังให้ต่ออัลกุรอานและข้อตักเตือนต่าง ๆ จากพระเจ้าของพวกเขา พวกเขาไม่นำมันมาใคร่ครวญ ไม่ใส่ใจในโองการต่าง ๆ ที่ถูกประทานลงมา ด้วยความโง่เขลาและความโง่เขลาของพวกเขาเอง

บทเรียนและข้อคิดที่ได้รับจากอายะฮ์นี้:

1. ความยิ่งใหญ่แห่งการคุ้มครองของอัลลอฮ์ — ไม่มีผู้ใดในจักรวาลนี้สามารถปกป้องเราจากพระองค์ได้ หากพระองค์ทรงประสงค์สิ่งใดกับเรา ดังนั้นเราจึงควรยึดมั่นและพึ่งพาพระองค์แต่เพียงผู้เดียว
2. การตระหนักถึงความอ่อนแอของมนุษย์ — มนุษย์ไม่สามารถปกป้องตนเองได้แม้แต่จากอันตรายเล็กน้อยในยามค่ำคืนหรือกลางวัน ดังนั้นการหยิ่งผยองและการลืมตัวจึงเป็นสิ่งที่น่าตำหนิยิ่ง
3. โทษของการเมินเฉยต่ออัลกุรอาน — การหันเหออกจากข้อตักเตือนของพระเจ้าเป็นสาเหตุแห่งความหายนะ เพราะอัลกุรอานคือแสงสว่างนำทางชีวิต หากเราละเลยมัน เราก็จะหลงทางในความมืดมิด
4. ความเมตตาของพระเจ้าที่มีต่อมนุษย์ — การที่พระองค์ทรงเตือนและตักเตือนมนุษย์ผ่านทางอัลกุรอาน แม้พวกเขาจะเมินเฉย ก็แสดงถึงความเมตตาที่พระองค์มิได้ทรงลงโทษพวกเขาทันที แต่ทรงให้โอกาสพวกเขาได้กลับตัว
5. การเร่งรีบขอให้มีการลงโทษเป็นสิ่งที่ไม่ควร — มนุษย์ไม่ควรเร่งเร้าให้ความชั่วหรือการลงโทษมาถึงตน แต่ควรขอความดีและความเมตตาจากพระเจ้าแทน