سورت انبياء — آیت 42

د مهمو کلمو معنا:

• يَكْلَؤُكُمْ: تاسو ساتي، تاسو څاري او له خطر څخه خوندي کوي.
• مِنَ الرَّحْمَٰنِ: د رحمن له عذاب او سزا څخه.
• ذِكْرِ رَبِّهِم: د خپل رب قرآن، نصيحتونه او لارښوونې.
• مُعْرِضُونَ: مخ اړونکي، غافله او بې پروا.

د آيت تفسير:

اى رسوله! ته د هغو كسانو څخه چې په ملنډو يې عذاب ژر غواړي، وپوښته: آيا څوك شته چې تاسو ته د شپې او ورځې، په خوب او ويښه كې، د رحمن له عذاب څخه ساتنه وكړي؟ هيڅوك نشته! ځكه چې د الله تعالی له امر او قدرت پرته هيڅوك د چا ساتنه نه شي كولى. خو دا خلك بيا هم له قرآن او د خپل رب له نصيحتونو او لارښوونو څخه مخ اړوي، په دې اړه فكر نه كوي او له جهل او بې عقلي يې غافله دي. دوی نه پوهېږي چې يواځې الله د دوی ساتونكى دى او كه هغه وغواړي چې پرې عذاب راولي، نو هيڅوك يې نشي مخنيوى كولى.

د آيت څخه ترلاسه شوې ګټې:

1. د الله پر ساتنه باور: دا آيت مونږ ته ښايي چې يواځې الله تعالی د بنده ساتونكى دى، او هر څه د هغه په اراده كېږي. نو بايد په هر حال كې پر هغه توكل وكړو.
2. د قرآن او نصيحت قدر: هغه څوك چې له قرآن او د رب له لارښوونو څخه مخ اړوي، په حقيقت كې خپل ځان له سترې نعمت او رحمت څخه بې برخې كوي.
3. د عذاب څخه وېره: مؤمن بايد تل د الله له عذاب څخه وېره ولري او د هغه د رحمت او ساتنې غوښتونكى وي، ځكه چې هيڅوك د هغه له سزا څخه نه شي ژغورلى.
4. په فكر او تدبر كې هڅونه: آيت مونږ ته د قرآن په اړه د فكر كولو او تدبر ښوونه كوي، او له بې پروايۍ او غفلت څخه منع كوي.