Surah Al-Anbiya — Aya 42

Ma'anar Kalmomin:

• مَن يَكْلَؤُكُم: Wane ne zai tsare ku, yana kiyaye ku.
• مِنَ الرَّحْمَٰنِ: Daga azabar Allah Mai Rahama idan ya sauka a kanku.
• عَن ذِكْرِ رَبِّهِم مُّعْرِضُونَ: Suna bijirewa daga tunatarwa da wa'azin Ubangijinsu (Alkur'ani), ba su kula da shi ba.

Tafsirin Ayar:

Ya RasuluLlah, ka ce waɗannan mutanen da suke gaggawar neman azaba su sauka musu: "Wane ne zai iya tsare ku da dare da rana, a lokacin barcinku da farkawarku, daga azabar Allah Mai Rahama idan ya yanke hukuncin saukar da ita a kanku? Babu wanda zai iya kare ku daga hukuncinsa." Amma su, duk da wannan gargaɗin, ba su kula ba, suna bijirewa daga Alkur'ani da wa'azin Ubangijinsu, ba su cikin tunaninsa ko yin la'akari da shi ba, saboda jahilci da wauta. Suna barin abin da zai amfane su a duniya da lahirarsu, suna mai da hankalinsu ga abin da zai cutar da su.

Fa'idodin Darasin:

1. Imani da cewa Allah Mai Rahama ne, amma rahamarsa ba ta hana azabarsa ta sauka ga masu laifi da masu bijirewa ba, don haka babu wani abin da zai tsare mutum daga azabarsa face imani da biyayya.
2. Nuna cewa tsaron mutum daga bala'i bai dogara ga dukiya ko iko ko mutane ba, sai ga Allah kawai, wanda ke kiyaye halittunsa da dare da rana.
3. Gargaɗi ga masu bijirewa Alkur'ani da tunatarwar Allah, cewa bijirewarsu ba za ta hana azabar Allah saukowa ba, amma tana kara musu hasara ne kawai.
4. Ƙarfafa wa muminai su riƙa tunawa da Allah da yin la'akari da ayoyinsa, domin wannan shine hanyar tsira da samun rahamar Allah.