Surah Al-Anbiya — Talata 42

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• مَن يَكْلَؤُكُم – Sino ang mag-iingat at magbabantay sa inyo?
• بِاللَّيْلِ وَالنَّهَارِ – Sa gabi at sa araw, sa lahat ng oras.
• مِنَ الرَّحْمَٰنِ – Mula sa parusa o kaparusahan ng Mahabagin (Allah).
• عَن ذِكْرِ رَبِّهِم مُّعْرِضُونَ – Sila ay tinalikuran ang pag-alaala sa kanilang Panginoon (ang Qur'an at mga aral nito).

Paliwanag ng Talata:

Sabihin mo, O Muhammad, sa mga nagmamadaling humihingi ng kaparusahan at tumutuya sa iyo: Sino kaya ang makakapangalaga sa inyo sa gabi at sa araw, sa inyong pagtulog at paggising, laban sa parusa ng Mahabagin kung ito ay dumating sa inyo? Walang sinuman ang makakapigil nito. Ngunit ang katotohanan ay ang mga taong ito ay tinalikuran ang Qur'an at ang mga paalala ng kanilang Panginoon – hindi nila ito pinag-iisipan o pinapansin dahil sa kanilang kamangmangan at kahangalan. Sila ay nalulong sa kanilang mga pagnanasa at hindi nila inilalagay sa kanilang isipan ang babala ng Allah.

Mga Aral na Makukuha:

1. Ang tunay na kaligtasan at seguridad ay nagmumula lamang sa Allah – walang sinuman ang makakaprotekta sa atin laban sa Kanyang parusa maliban sa Kanyang awa at habag.
2. Ang pagmamadali sa paghingi ng kaparusahan (tulad ng ginawa ng mga mapagtuya) ay tanda ng kawalan ng pang-unawa sa laki ng kapangyarihan ng Allah.
3. Ang pagtalikod sa pag-alaala sa Allah (ang Qur'an) ay siyang dahilan ng pagkawala ng gabay at pagbagsak sa kapahamakan.
4. Ang Qur'an ay isang paalala at babala – ang sinumang nag-iisip at kumikilos ayon dito ay nasa kaligtasan, at ang sinumang magpabaya nito ay nasa panganib.
5. Ang awa ng Allah (Ar-Rahman) ay napakalawak, ngunit ang Kanyang parusa ay totoo – kaya dapat tayong laging lumapit sa Kanya nang may pagpapakumbaba at pagsisisi, hindi sa pagmamataas at pagtuya.