Аль-Анбия сүрөсү — Аят 52

1. Сөздөрдүн мааниси:

• إِذْ — ошол убакта, эстегиле.
• التَّمَاثِيلُ — сүрөткө тартылып, кол менен жасалган буттар, айкелдер.
• عَاكِفُونَ — бир нерсеге бекем жабышып, ага сыйынып, аны таштабай туруу, берилип кызмат кылуу.

1. Аяттын түшүндүрмөсү:

Ибрахим (алайхис-салам) атасына жана өз элине кайрылып: «Силер өз колуңар менен жасап алган, эч кандай пайда да, зыян да бере албаган бул айкелдер эмне? Эмнеге аларга мынчалык берилип, сыйынып, алардан кетпей турасыңар?» — деп сурады. Ал аларга жумшактык менен, бирок ачык-айкын түрдө акыйкатты айтты. Бул буттар адам колу менен жасалган нерселер гана, алар кудай эмес. Аларга сыйынуу — адамдын өзүнүн колу менен жасаган нерсесине баш ийип, чыныгы Жаратуучуну таштап коюшу дегендик. Ибрахим (алайхис-салам) ушундай суроо менен элинин ой жүгүртүүсүн ойготуп, аларды туура жолго чакырды.

1. Аяттан алынуучу пайдалар:

• Ислам акылга жана ой жүгүртүүгө чакырат: адам эмнеге ишенип, эмнеге сыйынып жатканын ойлонушу керек.
• Чыныгы Кудай — жалгыз Аллах, Ал эч кимге окшобойт, тууралбайт, кол менен жасалбайт. Ал эми буттар — адамдын өз колунун буюму гана.
• Ибрахим (алайхис-салам) сыяктуу акыйкатты айтуу, ата-эне менен элди жумшактык жана акыл менен чакыруу — ыймандуу адамдын үлгүсү.
• Бутпарастыктан, ырым-жырымдардан алыс болуп, жалгыз Аллахка сыйынуу — адамдын намысын, акылын жана жүрөгүн эркин кылат.
• Ислам — адамды кулчулуктан, наадандыктан бошотуп, чыныгы бакытка жеткирүүчү дин.