Surah Al-Anbiya — Aya 52

Ma’anonin Kalmomin:

• Tamatsilai: Mutum-mutumi ko siffofi da aka sassaƙa waɗanda suke bauta musu.
• Aakifun: Masu dawwama a kansu, masu natsuwa da su, kuma masu ba da kai ga bautarsu.

Tafsirin Ayar:

A cikin wannan ayar Allah yana ba da labarin Ibrahim (A.S) lokacin da ya yi magana da mahaifinsa Azara da kuma mutanensa, yana mai ƙorafinsu da nuna musu rashin amincewa da abin da suke yi. Ya ce musu: "Wadanne mutum-mutumi ne wadannan da kuke sassaƙawa da hannuwanku, sannan kuka tsaya a kansu kuna bauta musu, kuna kuma dawwama a kan wannan bautar?" Wannan tambaya ba don neman sani ba ce, a’a, tambaya ce ta nuna ƙasƙantar da su da kuma hujja a kansu, domin su kansu sun san cewa su ne suka yi waɗannan siffofi da hannuwansu, ba su halicce su ba, kuma ba su iya amfanar da su ko cutar da su. Ibrahim (A.S) ya yi wannan tambayar ne domin ya fito da su daga jahilci da suke ciki, ya kuma nuna musu rashin hankalin bautar abin da suka ƙera da kansu.

Fa’idojin Ayar:

1. Nuna wajibcin nuna alheri da kyautatawa ga iyaye, amma ba tare da yarda da su a kan kuskure ba, domin Ibrahim bai bar mahaifinsa ba bisa ga ƙarya ba, amma ya yi masa wa’azi da hikima.
2. Ƙarfafa wa’azi da hujja a kan mutane ta hanyar tambayoyin da ke fito da gaskiya, ba ta hanyar ƙwace ko tashin hankali ba.
3. Nuna cewa bauta ba ta dace ba face ga Allah Shi kaɗai, wanda ya halicce mu kuma yake iya amfanar da mu da cutar da mu, ba ga abin da hannun mutum ya yi ba.
4. Imani da Ibrahim (A.S) yana nuna mana cewa dole ne mu yi ƙoƙari mu gyara al’ummarmu, ko da yake suna cikin kuskure mai zurfi, mu yi haka da hikima da kyakkyawar magana.
5. Nuna cewa musulunci yana kira ga tunani da hankali, ba ga bin koyi kawai ba, domin Ibrahim ya nemi su yi tunani a kan abin da suke bauta wa.