Аль-Анбия сүресі — Аят 52

1. Сөздердің мағынасы:

• إِذْ — сол уақытта, есіңе ал.
• التَّمَاثِيلُ — мүсіндер, яғни қолмен жасалған бұттар.
• عَاكِفُونَ — бір нәрсеге беріліп, одан айырылмай, үнемі соған табынып, жанында болу.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аят Ибраһимнің (ғ.с.) әкесі мен халқына айтқан сөзін баяндайды. Ол әкесіне және өз қауымына қарап: «Мына сендер жасап алған мүсіндерің не? Неге оларға сонша беріліп, табынып, жанынан кетпей отырсыңдар?» — деп сұрақ қояды. Бұл сұрақ олардың ісінің дұрыс еместігіне назар аударту, ойландыру мақсатында қойылған. Ибраһим (ғ.с.) адамдардың өз қолдарымен жасаған, өздеріне ешқандай пайда да, зиян да келтіре алмайтын нәрселерге табынып жүргенін ашық көрсетіп, оларды тура жолға шақырады.

1. Аяттан алынатын ғибраттар:

• Аллаһтан басқаға табыну — адамның өз қолымен жасаған нәрсесіне тәуелді болуы, бұл ақылға да, табиғатқа да қайшы.
• Ибраһим (ғ.с.) сияқты ақиқатты айтудан қорықпай, жақындарын да, халқын да тура жолға шақыру — үлкен қайрат пен даналықтың белгісі.
• Ислам — адамды ақылмен ойлауға, жалған нәрселерге берілмей, тек бір Аллаһқа ғана құлшылық етуге шақыратын таза дін.
• Құран адамдарды ойлануға, өз істерін саралауға үндейді, бұл — адамзатқа берілген үлкен нығмет.