Surja El-Enbija — Ajet 55

Kuptimi i fjalëve:

• Bil-hakk: me të vërtetën, seriozisht, me bindje të plotë.
• El-lâ'ibîn: nga ata që luajnë, që tallen, që nuk e kanë seriozisht fjalën.

Tefsiri i ajetit:

Kur profeti Ibrahim (alejhi selam) i ftoi njerëzit e tij drejt besimit në një Zot të vetëm dhe i largoi nga adhurimi i idhujve, ata iu përgjigjën me habi dhe dyshim, duke i thënë: "A na erdhe me të vërtetën, pra a është serioze kjo që po na thua, apo je nga ata që luajnë e tallen me ne dhe nuk e ke fjalën për gjë?" Me këtë pyetje, ata donin të tregonin habinë e tyre të madhe për atë që dëgjuan, sepse u dukej e pamundur që dikush t'i lërë idhujt që adhuronin të parët e tyre dhe t'i ftojë ata në një fe të re. Ata mendonin se fjalët e Ibrahimit ishin ose një shaka e kotë, ose diçka krejtësisht e huaj për mendjen e tyre. Por Ibrahim (alejhi selam) iu përgjigj menjëherë me seriozitet të plotë, duke i bindur se ai nuk bën shaka dhe se ajo që thotë është e vërteta e pastër nga Zoti i tij.

Përfitimet nga ajeti:

1. Thirrësi në rrugën e Allahut duhet të jetë serioz dhe i vendosur në mesazhin e tij, duke mos u lëkundur nga talljet dhe dyshimet e të tjerëve.
2. Kur njerëzit hasin në diçka të re që bie ndesh me traditat e tyre, ata shpesh reagojnë me tallje dhe mohim, por besimtari duhet të dijë se kjo është rruga e të dërguarve dhe të qëndrojë i fortë.
3. Ajeti na mëson se e vërteta mund të duket e çuditshme për ata që janë mësuar me injorancën, por kjo nuk e zvogëlon vlerën e saj.
4. Përgjigjja e Ibrahimit ndaj popullit të tij tregon se thirrja në Islam duhet të jetë me urtësi dhe bindje, duke i dhënë përgjigje çdo dyshimi me argumente të qarta.