Аль-Анбия сүресі — Аят 55

1. Сөздердің мағынасы:

• أَجِئْتَنَا — «бізге келдің бе?» деген сұрақ, яғни «осы айтқаныңды шындап айтып тұрсың ба?» деген мағынада.
• بِالْحَقِّ — «шындықпен», «хақиқатпен», яғни шындыққа негізделген, әзіл емес, байсалды сөз.
• اللَّاعِبِينَ — «ойнап жүргендер», «әзілдесушілер»; мұнда «әзілқой, жеңіл сөйлеуші» деген мағынада.

1. Аяттың тәпсірі:

Ибраһимнің (ғ.с.) елі оған: «Сен бізге айтып тұрған бұл сөзің шындық па, әлде сен әзілдеп, ойнап сөйлеп тұрсың ба?» — деп сұрады. Олар Ибраһимнің пұттарды сындырып, олардың пайда да, зиян да келтіре алмайтынын, шын мәнінде Құдай емес екенін айтқанына сенер-сенбесін білмей, таңырқап, оны әзілдеп тұрған адам ретінде көрді. Шындығында, Ибраһим (ғ.с.) айтқаны — әбден байсалды, шынайы, дәлелді сөз еді; ол ешқашан ойнап, әзілдеп айтқан жоқ. Бұл сұрақ олардың өздерінің шындықты қабылдауға дайын еместігін, оны жеңіл қабылдап, күмәнмен қарағанын көрсетеді.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Шындықты айту — пайғамбарлардың да, иман келтірген адамдардың да негізгі қасиеті. Ибраһим (ғ.с.) сияқты шындықты батыл, байсалды түрде жеткізу — үлгі.
• Адамдар кейде шындықты әзіл деп қабылдап, оған күмәнмен қарайды. Бұл — олардың жүрегінің шындыққа ашық болмағанының белгісі.
• Ислам — байсалдылық, шындық және дәлел діні. Ол әзіл-ойын емес, өмірлік маңызы бар, адамды тура жолға бастайтын ұлы ілім.
• Құран аяттары адамды ойлануға, шындықты іздеуге шақырады; оны жеңіл қабылдамай, терең түсінуге ұмтылу — әрбір мұсылманның парызы.