Surja El-Enbija — Ajet 54

Kuptimet e fjalëve:

• ضَلَالٍ: largim nga e vërteta dhe humbje e rrugës së drejtë.
• مُبِينٍ: i qartë dhe i dukshëm, që nuk ka dyshim në të.

Tefsiri i Ajetit:

Ibrahimi a.s. u tha atyre: "Vërtet, ju dhe etërit tuaj që i keni pasuar, keni qenë në një humbje të qartë dhe të dukshme nga rruga e drejtë." Ai i qortoi ata për adhurimin e idhujve, duke u bërë të qartë se si ata ashtu edhe paraardhësit e tyre kishin ndjekur një rrugë të gabuar, pa asnjë bazë të arsyeshme. Ibrahimi a.s. donte t'i bënte ata të kuptojnë se tradita e të parëve nuk është argument i vlefshëm kur bie ndesh me të vërtetën, dhe se ata duhet të përdorin mendjen për të dalluar të vërtetën nga e kota. Ai ua paraqiti atyre gabimin e tyre në mënyrë të qartë, duke i ftuar ata të largohen nga rruga e humbur dhe të kthehen në adhurimin e vetëm të Allahut.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Të qenit i guximshëm në thënien e së vërtetës, edhe kur ajo është kundër traditave të të parëve, është cilësi e pejgamberëve dhe e besimtarëve të sinqertë.
2. Ndjekja e verbër e të parëve nuk është argument për të vërtetën; e vërteta njihet me prova dhe arsye, jo me imitim.
3. Thirrja në rrugën e Allahut kërkon qartësi dhe guxim për të ekspozuar gabimet, me urtësi dhe butësi, ashtu siç veproi Ibrahimi a.s. me popullin e tij.
4. Ky ajet na mëson se besimi i vërtetë ndërtohet mbi bindjen e arsyeshme dhe jo mbi trashëgiminë e verbër, dhe se çdo njeri duhet të kërkojë të vërtetën me mendjen e tij.