Аль-Анбия сүрәсе — Аять 55

Сүзләрнең мәгънәләре:

• әл-хаккъ — дөреслек, чынлык, җитди сүз.
• әл-ләгъибүн — уйнаучылар, шаяручылар, мәсхәрә итүчеләр.

Аять тәфсире:

Ибраһим галәйһиссәлам үз кавеменә алар табынган сыннарның һичнәрсәгә ярамаганлыгын, аларның сөйләшә алмавын, файда да, зарар да китерә алмавын, шуңа күрә аларга гыйбадәт кылуның буш эш икәнлеген әйткәч, кавеме аңа гаҗәпләнеп: "Син безгә чын дөреслек белән килдеңме, әллә безнең белән уйнап, шаярып сөйләшүчеләрдәнмени?" — дип сорадылар. Алар Ибраһимның сүзләрен җитди кабул итмәделәр, чөнки аларның күңелләре бөтенләй ата-бабаларының ялгыш юлына ныклап утырган иде. Алар өчен үзләренең сыннарга табынулары гадәти хәлгә әверелгән, шуңа күрә аларга бу яңа чакыру бик сәер һәм көлке булып тоелды. Алар Ибраһимнең чыннан да җитди сөйләшүен, ә уйнап кына әйтүен беләселәре килде. Ләкин Ибраһим аларга җитди һәм ачык итеп, аларның табынуларының бушлыгын раслады.

Аятьтән алынган файдалар:

• Хак дингә чакыручы пәйгамбәрләргә һәм галимнәргә каршы килүчеләр, аларның сүзләрен җитди кабул итмичә, мәсхәрә итәргә тырышалар. Мөэмин мондый хәлләрдән куркырга тиеш түгел, чөнки хак сүзнең көче бар.
• Дәгъватче үз сүзендә җитди, ышанычлы һәм ачык булырга тиеш, хакны яшермичә, туры сөйләргә кирәк.
• Кешеләрнең гадәтләренә һәм ялгыш юлларына ныклап ябышулары аларның хакны кабул итүләренә комачаулый, шуңа күрә һәркем үзенең ышануларын акыл белән тикшерергә тиеш.
• Ибраһим галәйһиссәламнең бу сабырлыгы һәм җитдилеге безгә үрнәк: хакны сөйләгәндә, каршы килүчеләрнең мәсхәрәсенә карамастан, үз эшеңне дәвам итәргә кирәк.