Аль-Анбия сүрөсү — Аят 55

1. Сөздөрдүн мааниси:

• أَجِئْتَنَا — бизге келдиңби, алып келдиңби?
• بِالْحَقِّ — чындык менен, олуттуу нерсе менен, акыйкат менен.
• اللَّاعِبِينَ — оюн ойногон адамдар, жеңил ойлогондор, олуттуу болбогондор.

1. Аяттын түшүндүрмөсү:

Ибрахим (алайхис-салам) ата-бабалары жана коому сыйынып келген буттардын чыныгы кудай эместигин, аларга сыйынуунун туура эместигин айтканда, коому ага таң калып, суроо беришти: «Сен бизге айтып жаткан бул сөзүң чындыкпы, олуттуубу? Же сен бизди шылдыңдап, оюн ойноп, жеңил ойлоп сүйлөп жатасыңбы?» Демек, алар Ибрахимдин (алайхис-салам) айткандарын олуттуу кабыл албай, аны оюнчу, шылдыңдап сүйлөгөн адам деп ойлошту. Алар чындыкты кабыл кылууга даяр эмес болчу, ошондуктан аны олуттуубу же оюнбу деп сурашты. Ибрахим (алайхис-салам) болсо аларга чындыкты, акыйкатты айтып жаткан, эч кандай оюн же шылдың жок эле.

1. Аяттан алынуучу пайдалар:

• Ислам чындыкка, олуттуулукка жана акыйкатка чакырат; ал оюн-шоок же жеңил ойлогон нерсе эмес.
• Пайгамбарлар ар дайым чындыкты айтышат, алардын сөздөрү олуттуу жана ишенимдүү.
• Адамдар кээде чындыкты кабыл кылбай, аны оюн же шылдың деп ойлошу мүмкүн, бирок бул алардын өздөрүнүн адашуусу.
• Чындыкты издеп, ага кулак салуу — акылдуулуктун белгиси; ал эми чындыкты жеңил ойлоп, шылдың кылуу — адашууга алып барат.
• Ислам дини адамды олуттуулукка, чындыкка жана акыйкатка баа берүүгө үндөйт, ошондуктан ал адам баласын жакшылыкка, туура жолго багыттайт.