سوره انبیا — آیه 89

معانی کلمات:

• فَرْدًا: تنها و بدون فرزند و جانشین.
• الْوَارِثِینَ: باقی ماندگان؛ کسانی که پس از رفتن دیگران، باقی میمانند.

تفسیر آیه:

ای پیامبر، یاد کن داستان زکریا را هنگامی که پروردگارش را ندا داد و گفت: پروردگارا، مرا تنها و بدون فرزند رها مکن؛ فرزندی به من عطا فرما که پس از من وارث من باشد و دین تو را در میان مردم برپا دارد. تو بهترینِ باقیماندگانی و بهترینِ کسی هستی که پس از مرگ بندگان، باقی میمانی و همه چیز به دست توست. زکریا با این دعا، نه تنها برای خود فرزندی میخواست، بلکه به دنبال جانشینی شایسته بود که پس از او، امور دین و دنیای مردم را سامان دهد و راه هدایت را ادامه دهد. او در نهایت خضوع و تواضع، به درگاه خداوند پناه برد و از او خواست که او را در پیری تنها نگذارد.

فواید و پیامهای آیه:

• دعا کردن در هر حال، بهویژه در پیری و ناتوانی، نشانهی توکل و اعتماد به خداوند است و هیچگاه برای دعا دیر نیست.
• انسان مؤمن باید برای آیندهی دین و امت خود نگران باشد و از خداوند جانشینان شایسته و فرزندان صالح بخواهد که ادامهدهندهی راه حق باشند.
• خداوند بهترین وارث و باقیمانده است؛ پس هر چه از ما میماند، در حقیقت به او بازمیگردد و اوست که همیشه زنده و پایدار است.
• این آیه به ما میآموزد که در دعاهای خود، خواستههای مادی و معنوی را با هم جمع کنیم و برای دنیا و آخرت خود و دیگران خیر بطلبیم.