සූරා අල්-අම්බියා — ආයාත් 89

වදන්හි අර්ථ:

• وَزَكَرِيَّا: සකරියා (නබි) ගැන සිහි කරන්න.
• إِذْ نَادَىٰ رَبَّهُ: ඔහු තම දෙවියන්ට කන්නලව් කළ අවස්ථාව.
• لَا تَذَرْنِي فَرْدًا: මා තනිව (දරුවන් නොමැතිව) අත් නොහරින්න.
• وَأَنتَ خَيْرُ الْوَارِثِينَ: තවද ඔබ උරුමක්කරුවන්ගෙන් ඉතාමත් උතුම් අයයි.

අර්ථ විවරණය:

නබි සකරියා (ඔහුට ශාන්තිය අත් වේවා) තම දෙවියන්ට කන්නලව් කළ අවස්ථාව මෙයින් සිහිපත් කරනු ලැබේ. ඔහු මහලු වියට පත්ව සිටි අතර, තමාට පසුව ධර්ම කටයුතු ඉදිරියට ගෙන යන දරුවෙකු නොමැතිව තනිව සිටීම ගැන කනස්සල්ලෙන් සිටියේය. එබැවින් ඔහු මෙසේ යාච්ඤා කළේය: "මාගේ දෙවියනි! මා දරුවන් නොමැතිව තනිව අත් නොහරින්න. මට පසුව උරුමය ලබාගෙන ධර්ම කටයුතු ඉදිරියට ගෙන යන දරුවෙකු මට පිරිනමන්න. මක්නිසාද ඔබයි උරුමක්කරුවන්ගෙන් ඉතාමත් උතුම් අය - ඔබ සදාකාලිකව පවතින අතර, සියල්ල අවසන් වූ පසුවත් ඔබ ඉතිරිව සිටින්නෙහිය."

මෙම යාච්ඤාව තුළින් සකරියා නබි තම දරුවෙකුගේ අවශ්යතාවය ප්රකාශ කළේ ලෞකික අවශ්යතා සඳහා නොව, දෙවියන්ගේ ධර්මය පවත්වා ගැනීමට සහ ජනතාවට මඟ පෙන්වීමට උපකාරී වන උරුමක්කරුවෙකු ලබා ගැනීම සඳහාය. ඔහුගේ යාච්ඤාව අවංක වූ අතර, අල්ලාහ් ඔහුගේ යාච්ඤාව පිළිගෙන යහියා නම් පුත්රයෙකු පිරිනැමීය.

උපදේශ සහ පාඩම්:

1. දෙවියන් වෙත යාච්ඤා කිරීමේදී අවංකභාවය සහ නිහතමානීකම ඉතා වැදගත් වේ. සකරියා නබි තම අවශ්යතාවය ඉතා නිහතමානීව දෙවියන් වෙත ඉදිරිපත් කළේය.
2. දරුවන් යනු දෙවියන්ගේ වරප්රසාදයකි. එය ලෞකික අවශ්යතා සඳහා පමණක් නොව, ධර්මය පවත්වා ගැනීමට සහ යහපත් සමාජයක් ගොඩනැගීමට උපකාරී වන ආශීර්වාදයක් ලෙස දැකිය යුතුය.
3. දෙවියන් කෙරෙහි පූර්ණ විශ්වාසය තැබිය යුතුය. තම අවශ්යතාවය දෙවියන්ට ප්රකාශ කළ පසු, දෙවියන්ගේ තීරණය පිළිගැනීමට සූදානම් විය යුතුය.
4. මෙම සිදුවීම අපට උගන්වන්නේ දෙවියන් තම අවංක ගැතියන්ගේ යාච්ඤාවන්ට පිළිතුරු දෙන බවයි. කෙතරම් අපහසු තත්වයක සිටියත්, දෙවියන්ගේ දයාව සහ බලය කිසිදු සීමාවකට යටත් නොවේ.
5. අපගේ අවශ්යතා සහ අරමුණු ලෞකික වාසි සඳහා පමණක් නොව, අනාගත පරපුරට යහපත් උරුමයක් ඉතිරි කිරීම සඳහා විය යුතු බව මෙයින් පැහැදිලි වේ.