Surah Al-Anbiya — Aya 89

Ma’anonin Kalmomin:

• Fardan: Ma’ana shi kaɗai, ba shi da ɗa ko zuriya da zai gāje shi.
• Khairul-wārithīn: Mafi alherin masu gādo, wato Allah ne mafi kyawon wanda yake ragewa bayan halittunsa, kuma Shi ne madawwami wanda ba ya mutuwa.

Tafsirin Ayar:

Ka tuna, ya Manzo, da labarin Annabi Zakariyya (A.S.), lokacin da ya kira Ubangijinsa da addu’a, yana cewa: “Ya Ubangijina! Kada ka bar ni ni kaɗai ba tare da ɗa ba wanda zai gāje ni a cikin mutane, kuma ya ci gaba da aikin addini daga baya na. Domin kai ne mafi alherin masu raguwa, kuma kai ne wanda ba ya mutuwa, alhali kuwa dukkan halittu za su mutu. Ka ba ni zuriya mai kyau wadda za ta yi aikin gaskiya a cikin mutane bayan ni.” Wannan addu’ar ta kasance bayan ya tsufa, kuma matarsa ba ta haihu ba, amma ya dogara ga Allah, kuma ya san cewa Allah ne Mai ikon yin duk abin da ya so.

Fahimtar Darussa:

1. Neman zuriya ta gari abu ne da Annabawa suka yi, don ci gaba da addini da kuma barin aikin alheri a duniya.
2. Addu’a a lokacin wahala da buƙata tana nuna tawali’u ga Allah, kuma yana da kyau mutum ya nuna buƙatarsa ga Allah a kowane lokaci.
3. Imani da cewa Allah ne kawai Mai raguwa, kuma Shi ne madawwami, yana ƙarfafa zuciya ga dogaro gare Shi, ba ga halittu ba.
4. Kyakkyawan fata ga Allah, domin ko da yanayi ya yi wuya, ikon Allah ya fi dukan abubuwa, kuma yana iya ba da abin da ba a zata ba.