Surah Al-Hajj — Aya 35

Ma’anonin Kalmomi:

• وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ: Zuciyoyinsu suka tsorata kuma suka firgita.
• الصَّابِرِينَ عَلَى مَا أَصَابَهُمْ: Masu haƙuri a kan abin da ya same su na wahala da cuta.
• الْمُقِيمِي الصَّلَاةِ: Masu tsayar da sallah a kan lokutanta da kuma cikakkiyar tsari.
• يُنفِقُونَ: Suna bayarwa daga dukiyoyinsu don neman yardar Allah.

Tafsiri:

Waɗannan mutanen da Allah Ya yaba musu a cikin wannan aya, sune masu tawali’u da tsoron Allah. Idan aka ambaci Allah a gabansu, zukatansu kan tsorata da firgita saboda girmansa da tsoron azabarsa, don haka sukan nisanta kansu daga saba wa umarninsa. Haka kuma suna haƙuri idan wata masifa ta same su, kamar cuta, talauci, ko asarar abin duniya, ba sa gunaguni amma suna jiran lada daga Allah. Suna kuma tsayar da sallah yadda ya kamata a lokutanta, tare da cika sharuɗɗanta da rukuntanta. Bugu da ƙari, daga abin da Allah Ya azurta su na dukiya, suna ciyarwa a kan wajibai kamar zakka da ciyar da iyalai, da kuma ayyukan alheri na son rai don neman yardar Allah.

Fa’idodi:

1. Tsoron Allah a lokacin ambatonsa alama ce ta ƙauna da gaskatawa, kuma yana nuna tsabtar zuciya da imani mai ƙarfi.
2. Haƙuri a kan masifu yana ɗaga darajar mutum a gaban Allah, kuma shi ne hanya zuwa ga samun lada mai girma a lahira.
3. Tsayar da sallah da kuma ciyar da dukiya a hanyar Allah suna haɗa zuciya da Ubangiji da kuma taimakon al’umma, wanda ke kawo albarka a rayuwa da zaman lafiya a cikin al’umma.
4. Waɗannan halaye sun nuna cewa Musulunci yana kira ga daidaito tsakanin ibada da mu’amala, da tsakanin tsoron Allah da tausayi ga halitta.