සූරා අල්-හජ් — ආයාත් 45

වචනවල අර්ථ:

• فَكَأَيِّن – කොපමණ ද? කෙතරම් ද?
• قَرْيَةٍ – ගම්මානයක් / ජනාවාසයක්
• ظَالِمَةٌ – අපරාධකාරී (අල්ලාහ්ට අවිශ්වාස කළ)
• خَاوِيَةٌ عَلَى عُرُوشِهَا – ඒවායේ වහල් මත කඩා වැටී ඇති, සමතලා වූ
• بِئْرٍ مُعَطَّلَةٍ – අත්හැර දැමූ ළිඳක් (ජලය ඇතත් ගන්නන් නැති)
• قَصْرٍ مَشِيدٍ – උස්, ශක්තිමත්, සුන්දර මාලිගාවක්

අර්ථ විවරණය:

අල්ලාහ් තආලා මෙම ආයාව තුළින් පවසන්නේ: අපරාධකාරී හා අවිශ්වාසවන්ත ජනතාව වාසය කළ කොපමණ ගම්මාන අපි විනාශ කළෙමු ද! ඔවුන්ගේ නිවාසවල වහල් කඩා වැටී, බිත්ති ඒ මත පතිත වී, ඒවා හිස්ව හා සමතලා වී ගියේය. එම ගම්මානවල ජලය බහුලව තිබූ ළිං ද, ඒවායින් ජලය ගන්නන් නොමැතිව අත්හැර දමන ලදී. උස්ව ශක්තිමත්ව හා සුන්දර ලෙස ඉදිකරන ලද මාලිගා ද, ඒවායේ හිමියන් විනාශ වීම නිසා හිස්ව පැවතුනි. මෙම සියලු දේ ඔවුන්ගේ අපරාධ හා අවිශ්වාසය නිසා සිදු විය. මෙම තත්ත්වයන් ගැන මක්කාවේ අවිශ්වාසවන්තයින් සිතා බැලිය යුතු නොවේ ද? ඔවුන් මෙම පාඩමෙන් ප්රයෝජන ගත යුතු නොවේ ද?

උපදේශ හා ප්රයෝජන:

1. ලෞකික සම්පත් අල්ලාහ්ගේ දඬුවමින් ආරක්ෂා නොකරයි: උස් මාලිගා, ජලය පිරුණු ළිං, ශක්තිමත් ගොඩනැගිලි — කිසිවක් අල්ලාහ්ගේ දඬුවම වළක්වාලිය නොහැක. එබැවින් අපගේ ආරක්ෂාව ඇත්තේ අල්ලාහ්ට කීකරු වීම තුළ මිස දේපළ තුළ නොවේ.
2. අපරාධයේ අවසානය විනාශයයි: අවිශ්වාසය හා අපරාධ කෙරෙහි අල්ලාහ් ඉවසිලිවන්ත වුවත්, ඔහුගේ දඬුවම පැමිණි විට කිසිවකට එය වළක්වාලිය නොහැකි බව මෙයින් පැහැදිලි වේ.
3. ඉතිහාසයෙන් පාඩම් ඉගෙනීම: පෙර සිටි ජනතාවගේ විනාශයන් ගැන සිතා බැලීම අදහස් කරන අයට මහත් පාඩමකි. එය අපව යහමඟට ගෙන ඒමට හේතුවක් විය යුතුය.
4. අල්ලාහ්ගේ බලය හා තනි බව: මෙම ආයාව තුළින් අල්ලාහ්ගේ සර්වබලධාරී බව හා ඔහු පමණක් නමස්කාරයට සුදුසු බව මතක් වේ. ලෝකයේ සියලු බලය ඔහු අතේ පමණි.
5. ආඩම්බරය හා උඩඟුකම විනාශයට හේතු වේ: තම සම්පත් හා ගොඩනැගිලි ගැන ආඩම්බර වී අල්ලාහ්ට අකීකරු වූවන්ගේ අවසානය කෙසේ වූයේ දැයි මෙයින් පෙනේ. එබැවින් අප නිහතමානී වී අල්ලාහ්ට කෘතඥ විය යුතුය.