Sura Al-Hajj — Aya 46

Maana za maneno:

• Yasīrū: Kusafiri au kutembea.
• Qulūbun ya‘qilūna bihā: Nyoyo wanazotumia kufikiri na kuelewa.
• Ādhānun yasma‘ūna bihā: Masikio wanayosikilizia kwa makini na kuyakubali.
• Ta‘mā al-absār: Kupofuka kwa macho (kuona).
• Ta‘mā al-qulūb: Kupofuka kwa nyoyo, yaani kutokuwa na ufahamu wa kiroho na kutoona ukweli.

Tafsiri ya Aya:

Je, hawa wakanushaji wa Makka hawajasafiri katika nchi na kuona athari za mataifa yaliyowaadhibiwa kabla yao? Wangefanya hivyo, wangekuwa na nyoyo wanazotumia kufikiri na kuelewa mambo yaliyopita, na masikio wanayosikilizia kwa makini habari za waliotangulia, wakajifunza mafunzo na kujiepusha na makosa yao. Lakini wao hawafanyi hivyo; wanapita na kuona lakini hawafikiri, wanasikia lakini hawakubali.

Jambo la kusikitisha ni kwamba upofu unaodhuru si upofu wa macho ya mwili, bali upofu wa nyoyo zilizo vifuani. Maana yake: macho yao yanaona vizuri, lakini nyoyo zao zimepofuka, na upofu huo ndio unaowaangamiza, kwa kuwa hawazingatii dalili wala hawajifunzi kutokana na mazingira yao.

Faida Zinazotokana na Aya hii:

1. Kutafakari na kujifunza kutokana na historia ni njia muhimu ya kuongoka na kuamini, kwani Mwenyezi Mungu anawaalika watu kusafiri duniani na kuona matokeo ya waliokanusha.
2. Upofu wa kweli ni upofu wa moyo, si wa macho — mtu anaweza kuona kwa macho yake lakini asionee ukweli kwa moyo wake; hivyo ni muhimu kusafisha moyo na kuuelekeza kwenye kutafakari.
3. Kusikia kwa makini na kukubali ni tofauti na kusikia tu; mwenye moyo wazi husikia mawaidha na kuyafanyia kazi, na hii ndiyo sifa ya waumini.
4. Aya inatuhimiza kujenga akili iliyo wazi na moyo ulio hai unaoamini, unaotafakari, na unaojibu wito wa Mwenyezi Mungu, badala ya kuwa na moyo mgumu usioathirika na dalili zozote.