Сураи Аль-Муминун — Оят 80

1. Маънои калимаҳои муҳим:

• «يُحْيِي»: зинда мекунад, ҳаёт мебахшад.
• «يُمِيتُ»: мемиронад, марг медиҳад.
• «اخْتِلَافُ»: пайиҳам омадан, тағйир ёфтан, фарқ кардан.
• «اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ»: шабу рӯз.
• «أَفَلَا تَعْقِلُونَ»: оё андеша намекунед, оё ақлро кор намебаред?

1. Тафсири оят:

Аллоҳи Таъоло дар ин оят мефармояд, ки Ӯ танҳо зот аст, ки зинда мекунад ва мемиронад. Ҳеҷ кас ғайр аз Ӯ қодир нест, ки ба касе ҳаёт бибахшад ё марг диҳад. Ин зинда кардан ва мирондан танҳо кори Ӯст ва дар ин кор шарике надорад.

Ҳамчунин Ӯст, ки пайиҳам омадани шабу рӯз, тағйир ёфтани онҳо аз рӯз ба шаб ва аз шаб ба рӯз, дарозӣ ва кӯтоҳии онҳо, торикӣ ва равшании онҳо ба қудрати Ӯ вобаста аст. Ҳамаи ин нишонаҳои қудрати бепоёни Аллоҳ ва ягонагии Ӯ дар офариниш ва идоракунӣ мебошанд.

Дар охир Аллоҳи Таъоло мардумро ба андеша даъват мекунад ва мепурсад: оё шумо ақли худро кор намебаред ва намефаҳмед, ки чунин қудрати бузург танҳо аз они Аллоҳи ягона аст? Оё аз ин офаринишҳо ба Холиқи онҳо роҳ намебаред ва ба ягонагии Ӯ имон намеоред?

1. Фоидаҳои ин оят:

• Ин оят моро водор мекунад, ки дар офаринишҳои Аллоҳ андеша кунем ва аз онҳо ба ягонагии Ӯ пай бурем.
• Зинда кардан ва мирондан танҳо дасти Аллоҳ аст, бинобар ин дилҳо бояд танҳо ба Ӯ такя кунанд.
• Пайиҳам омадани шабу рӯз ва тағйирёбии онҳо далели равшани қудрат ва ҳикмати Аллоҳ аст.
• Ин оят моро ба истифодаи ақл ва андеша даъват мекунад, то ҳақиқатро бифаҳмем ва ба роҳи рост ҳидоят шавем.
• Андеша дар нишонаҳои Аллоҳ имонро қавӣ мегардонад ва дилро ба ислом наздик мекунад.