سوره مؤمنون — آیه 82

معانی واژگان:

• أَإِذَا مِتْنَا: آیا هنگامی که مردیم؟
• کُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا: خاک و استخوان شدیم (پیکرمان متلاشی و فرسوده گردید).
• لَمَبْعُوثُونَ: قطعاً برانگیختهشدگان (زندهشدگان برای حساب).

تفسیر آیه:

این آیه سخن کافران و منکران معاد را بازگو میکند که با ناباوری و انکار میگفتند: «آیا وقتی مردیم و جسممان در دل خاک پوسید و به خاک و استخوانهایی فرسوده تبدیل شد، دوباره زنده میشویم و برای حساب برانگیخته خواهیم شد؟» آنان این امر را محال و غیرقابلتصور میدانستند و با تعجب و استبعاد، وقوع رستاخیز را ناممکن میشمردند. در حقیقت، آنان با تکیه بر پندار ناتوانی خداوند، فکر میکردند که بازگشت دوباره پس از پوسیدگی و نابودی، هرگز رخ نخواهد داد. این گفتار نشاندهنده عمق جهل و غفلت آنان از قدرت بیپایان پروردگار است که آفرینش نخستین را بدون هیچ نمونهای پدید آورد و قادر است بار دیگر حیات را به اجساد مردگان بازگرداند.

فواید و پیامهای آیه:

• ایمان به معاد، ریشه در باور به قدرت مطلق خداوند دارد؛ همان خدایی که جهان را از هیچ آفرید، بهیقین توانایی بازآفرینی انسان را پس از مرگ دارد.
• انکار رستاخیز، سرچشمه در غرور و تکبر انسان دارد و او را از اندیشیدن در آفرینش نخستین بازمیدارد؛ در حالی که تأمل در خلقت نخستین، روشنترین دلیل بر امکان حیات دوباره است.
• این آیه به انسان هشدار میدهد که زندگی دنیا پایان کار نیست و سرانجام همگان برای حسابرسی به پیشگاه خدا بازخواهند گشت؛ بنابراین باید در اندیشه توشه برداشتن برای آن سفر طولانی باشد.
• یادآوری معاد، دل را از وابستگی به دنیا رها میسازد و انسان را بهسوی عمل صالح و پرهیز از گناه سوق میدهد، چراکه هر کس میداند نتیجه کردار خود را خواهد دید.