Surat Al-Mu'minun — Ayat 86

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• رَبُّ (rabbu): Gusti, Pangéran, sing nguwasani lan ngopeni.
• السَّمَاوَاتِ السَّبْعِ (as-samāwātis-sab'i): langit kang pitu.
• الْعَرْشِ (al-'arsyi): Arasy, dhampar utawa singgasana kang agung, minangka makhluk paling gedhe lan paling dhuwur.
• الْعَظِيمِ (al-'azhīmi): kang agung, kang gedhe banget.

1. Tafsir ayat:

Ing ayat iki, Allah paring dhawuh marang Nabi Muhammad ﷺ supaya takon marang wong-wong kafir sing padha nyembah saliyané Allah. Pitakoné: "Sapa ta sing dadi Gustiné langit kang pitu lan Gustiné Arasy kang agung?"

Pitakon iki sejatine wis dingerteni wangsulane dening wong-wong mau, yaiku mung Allah. Langit pitu iku makhluk kang gedhe lan jembar, lan Arasy iku makhluk paling gedhe lan paling dhuwur sing ora ana makhluk liya sing ngluwihi. Kabeh mau ana ing ngisor kuwasa lan pangreksané Allah.

Dadi, yen wong-wong mau ngakoni yen Allah iku Gustiné langit pitu lan Arasy kang agung, mesthine padha uga kudu ngakoni yen mung Allah sing kudu disembah, ora ana liya. Pitakon iki minangka teguran supaya padha eling marang kakuwasané Allah lan ninggalake nyembah brahala.

1. Faedah sing bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake marang kita yen Allah iku Gustine kabeh sing ana ing langit lan bumi, kalebu Arasy kang dadi makhluk paling gedhe. Iki nuduhake kaluhuran lan kagungané Allah.
• Kanthi ngerti yen Allah iku sing nguwasani langit pitu lan Arasy, kita dadi luwih eling yen mung Allah sing pantes disembah lan dijaluki pitulungan.
• Ayat iki ngajak kita mikir lan nggunakake akal sehat: yen kabeh makhluk gedhe iki ana sing nggawe lan ngatur, mesthine Sing Nggawe iku luwih gedhe lan luwih kuwasa.
• Iki uga nuwuhake rasa wedi lan taqwa marang Allah, amarga kita ngerti yen Allah iku Mahaagung lan Mahakuwasa.
• Tumrap wong Islam, ayat iki dadi pangeling supaya tansah nyembah mung marang Allah lan ora nyekutokake Panjenengane karo apa wae.