Surat Al-Mu'minun — Ayat 96

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• اِدْفَعْ (idfa'): Tulak, singkirake, utawa lawan. Ing kene tegese nanggapi utawa mbales.
• بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ (bil-latī hiya aḥsan): Kanthi cara utawa sipat kang paling apik.
• السَّيِّئَةَ (as-sayyi'ah): Tumindak ala, piala, utawa panggawene wong kang ala.
• نَحْنُ أَعْلَمُ (naḥnu a'lam): Ingsun (Allah) luwih ngerti.
• يَصِفُونَ (yaṣifūn): Padha ngandharake, nyritakake, utawa nyipati.

2) Tegesing ayat:

Dhuh Nabi Muhammad, yen ana wong kang tumindak ala marang kowe — apa kanthi tembung utawa patrap — aja mbales kanthi ala. Nanging tulakna pialane wong mau nganggo cara kang paling apik, yaiku kanthi ngapura, sabar, lan nganggo budi pekerti kang mulya. Ingsun (Allah) luwih ngerti apa kang padha diomongake dening wong-wong musyrik mau, kayata nyekutokake Ingsun lan nganggep kowe tukang sihir utawa wong edan. Ingsun bakal paring piwales marang wong-wong mau kanthi piwales kang paling ala.

3) Piwulang lan paedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake marang kita supaya tansah mbales ala nganggo kabecikan, ora nganggo ala maneh. Iki minangka cermin akhlak kang mulya.
• Ngapura lan sabar iku kalebu sipat kang dhuwur ajine ing ngarsane Allah, lan bisa narik simpati wong liya marang Islam.
• Allah iku Maha Ngerti marang kabeh tumindak lan omongane manungsa, mula kita ora perlu kuwatir yen ana wong kang nyalahake utawa ngremehake kita, amarga kabeh bakal diadili dening Allah.
• Ayat iki nuwuhake rasa tentrem lan ayem ing ati, amarga kita ngerti yen Allah tansah njaga lan bakal mbales kabeh piala kang ditindakake dening wong-wong kang sengit marang Islam.
• Kanthi nglakoni piwulang iki, kita bisa dadi pribadi kang luwih kuwat, luwih sabar, lan luwih cedhak marang Allah, sarta dadi conto kang becik tumrap wong liya.