ซูเราะฮฺ อัช-ชุอะรออ์ — อายะฮฺ 11

คำสำคัญ:

• ฟิรเอาน์ (فرعون): กษัตริย์แห่งอียิปต์ในยุคของนบีมูซา ผู้ปกครองอย่างอธรรมและอ้างตนเป็นพระเจ้า
• ยัตตะกูน (يتقون): การยำเกรง การเกรงกลัวต่อการลงโทษของอัลลอฮ์ โดยการปฏิบัติตามคำสั่งใช้และละเว้นจากสิ่งที่พระองค์ทรงห้าม

คำอธิบาย:

อัลลอฮ์ทรงเล่าถึงพระดำรัสของพระองค์ที่มีต่อนบีมูซา เมื่อพระองค์ทรงเรียกเขาให้ไปยังหมู่ชนที่อธรรม นั่นคือหมู่ชนของฟิรเอาน์ โดยทรงสั่งให้เขากล่าวแก่พวกเขาว่า "พวกท่านไม่ยำเกรงอัลลอฮ์หรือ?" กล่าวคือ พวกท่านไม่เกรงกลัวการลงโทษของพระองค์ และไม่ละทิ้งสิ่งที่พวกท่านกำลังปฏิบัติอยู่จากการปฏิเสธศรัทธาและการหลงผิดหรือ? คำพูดนี้เป็นการเชิญชวนด้วยความสุภาพอ่อนโยน ให้พวกเขาหันกลับมาสู่การยำเกรงอัลลอฮ์ โดยการปฏิบัติตามคำสั่งใช้ของพระองค์และละเว้นจากสิ่งที่พระองค์ทรงห้าม

บทเรียนที่ได้รับ:

1. การเรียกร้องสู่ความดีควรเริ่มต้นด้วยการปลูกฝังความยำเกรงอัลลอฮ์ในจิตใจ เพราะเมื่อบุคคลยำเกรงอัลลอฮ์ เขาจะละเว้นจากการทำชั่วทั้งปวง
2. การเชิญชวนสู่อัลลอฮ์ควรใช้วิธีการที่สุภาพอ่อนโยน แม้กับผู้ที่อธรรมและกดขี่อย่างฟิรเอาน์ก็ตาม
3. ความยิ่งใหญ่ของนบีมูซา ผู้ซึ่งได้รับเกียรติให้เป็นผู้ส่งสารไปยังฟิรเอาน์ผู้โอหัง ซึ่งแสดงให้เห็นว่าการเผยแผ่ศาสนานั้นต้องอาศัยความกล้าหาญและความจริงใจ
4. การตักเตือนให้เกรงกลัวอัลลอฮ์เป็นหนทางแห่งการปฏิรูปสังคม เพราะเมื่อหัวหน้ากลุ่มคนดี ผู้ใต้บังคับบัญชาก็จะดีตามไปด้วย
5. อัลลอฮ์ทรงส่งผู้เผยแผ่ไปยังทุกยุคทุกสมัย เพื่อเรียกร้องมนุษย์ให้กลับสู่หนทางที่เที่ยงตรง ซึ่งสะท้อนถึงความเมตตาของพระองค์ที่มีต่อมนุษย์ชาติ