Surja Esh-Shu'ara — Ajet 129

Kuptimet e fjalëve:

• مَصَانِعَ – fortesa, kështjella të larta, ose ndërtesa të forta e të qëndrueshme; disa komentues thonë se janë kanale uji nëntokësorë.
• لَعَلَّكُمْ تَخْلُدُونَ – sikur do të qëndroni përjetë në këtë botë dhe nuk do të vdisni kurrë.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar, duke i qortuar popullin e Adit, i cili ishte populli i profetit Hud a.s., thotë: Ju ndërtoni fortesa e kështjella të larta dhe të fortifikuara, dhe ndërtoni ndërtesa madhështore, sikur do të jetoni në to përgjithmonë dhe nuk do t’ju arrijë vdekja. Ju e harroni se jeni të vdekshëm dhe se një ditë do të dilni para Zotit tuaj për llogari. Kjo është një shenjë e kotësisë dhe e mashtrimit me jetën e kësaj bote, sepse askush nuk mund t’i shpëtojë vdekjes, sado fortesa të ndërtojë dhe sado të sigurohet me mure e kulla. Ata mendonin se me këto ndërtime të forta do të mbeten gjallë përjetë, por realiteti është se çdo njeri do të vdesë dhe do të japë llogari për veprat e veta.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Kjo na mëson se varësia te ndërtesat dhe pasuria nuk është shenjë e sigurisë së vërtetë; e vërteta është se jeta është e shkurtër dhe duhet të përgatitemi për botën tjetër.
2. Ajeti na tërheq vërejtjen që të mos mashtrohemi me jetën e kësaj bote dhe të mos harrojmë vdekjen, sepse kushdo që e kujton vdekjen, punon për jetën e përjetshme.
3. Ndërtimi dhe zhvillimi në tokë është i lejuar dhe i mirë, por duhet të jetë me qëllim të dobishëm për njerëzimin, jo për krenari dhe kotësi, sepse Allahu i do ata që veprojnë me sinqeritet dhe qëllime të pastra.
4. Ky ajet na fton të reflektojmë se fuqia e njeriut është e kufizuar dhe se vetëm Allahu është i Përjetshëm; prandaj, durimi dhe bindja ndaj Tij është rruga e shpëtimit.