Аш-Шуара сүрәсе — Аять 130

Сүзләрнең мәгънәләре:

• Бәтәш — көч кулланып тоту, эләктерү, каты тотышу.
• Җәббар — золым итүче, көч кулланучы, рәхимсез, басынкылыксыз.

Аять тәфсире:

Бу аять Аллаһы тәгаләнең Һуд пәйгамбәренең кавеме — Гад кавеменә җибәргән кисәтүенә карый. Ул кавем кешеләргә каты мөгамәлә күрсәтә иде. Алар берәр кешене тотсалар яки аңа карата көч куллансалар, аны рәхимсез рәвештә кыйнап, үтерәләр иде. Аларның бу эшләрендә берникадәр шәфкать, йомшаклык, киңлек булмады. Алар үзләренең көченнән файдаланып, кешеләргә золым итәләр, аларны кимсетәләр һәм газаплыйлар иде. Аларның бу кылыклары бары тик үзләренең тәкәбберлегеннән һәм кешеләргә карата хурлык хисе белән эшләнгән иде. Алар көчле булганга, үзләрен беркемнән дә өстен саныйлар һәм кешеләргә рәхимсез мөгамәлә күрсәтәләр иде.

Аятьтән алынган файдалар:

• Көч кулланучы кеше өчен рәхимлелек һәм гаделлек — бөек сыйфатлар. Көчле булу — золым итү өчен түгел, ә хакыйкатьне саклау һәм кешеләргә ярдәм итү өчен бирелгән аманат.
• Ислам динендә кешеләргә карата мәрхәмәтлелек, йомшаклык һәм гаделлек күрсәтү — бөек гыйбәдәт. Аллаһы тәгалә рәхимлелекне ярата һәм аны бәндәләреннән дә сорый.
• Кеше үзенең көченнән, дәрәҗәсеннән файдаланып башкаларны кимсетү, аларга золым итү — Аллаһы каршында зур гөнаһ һәм аның газабына сәбәп булачак.