Surah Ash-Shu'ara — Aya 130

Ma’anonin Kalmomin:

• "Batsh" (بطش): Kamawa da ƙarfi ko ɗaukar mataki da tsanani, kamar bugu ko kashewa.
• "Jabbari" (جبّار): Mai girman kai da zalunci, wanda ya kan yi wa mutane mugunta ba tare da tausayi ba.

Fassarar Ayar:

A cikin wannan ayar, Allah Madaukakin Sarki yana bayyana halin mutanen Alimasihu (ƙabilar Annabi Hudu) ta hanyar zarginsu, inda ya ce: "Idan kun kama wani ko ku yi wa wani hari da ƙarfi, ku kan yi hakan da girman kai da zalunci, ba tare da tausayi ko jin ƙai ba. Kuna kashewa da takuba, kuna kuma bugu da bulala a lokacin fushinku, ba ku nuna wa wani alheri ba." Wannan yana nuna cewa sun kasance masu tsaurin rai, masu ƙeta iyaka, waɗanda suka saba wa duk wani abu na adalci da tausayi.

Darussa da Fa’idodi daga Ayar:

1. Musulunci ya haramta zalunci da girman kai a cikin mu’amala da mutane, kuma yana kira zuwa ga tausayi da adalci ko da a lokacin fushi.
2. Ƙarfi da iko abu ne da ya kamata a yi amfani da shi cikin tsari da bin dokokin Allah, ba don cin zarafin talakawa ba.
3. Wannan ayar tana tunatar da mu cewa Allah yana lura da halayen mutane, kuma zai yi hisabi ga duk wanda ya yi zalunci da girman kai a duniya.
4. Kyakkyawan hali a Musulunci shi ne a yi wa mutane alheri, a kiyaye kan su, a kuma nuna tausayi, kamar yadda Manzon Allah (SAW) ya kasance mai tausayi da jin ƙai.