Sure Şuarâ — Ayet 130

Kelime Anlamları:

• بطشتم (Batştem): Yakaladınız, şiddetle ele geçirdiniz, birine zorla müdahale ettiniz.
• جبارين (Cebbârîn): Zorba, merhametsiz, öfkelendiğinde vurup öldüren, hiçbir acıma duygusu taşımayan kimseler.

Tefsir:

Bu âyet, Hz. Hûd'un kavmi olan Âd kavmine yönelik bir uyarının parçasıdır. Allah Teâlâ, bu kavmin ahlâkını ve davranışlarını seriyor. Onlar yalnızca yüksek yerlere gösteriş için binalar yapmakla, dünyada ebedî kalacaklarmış gibi sağlam kaleler inşa etmekle kalmıyorlar; aynı zamanda birisine ellerini uzattıklarında, onu yakaladıklarında veya cezalandırdıklarında mutlaka zorbalıkla, merhametsizce davranıyorlardı. Öfkelendiklerinde kılıçla öldürüyor, kırbaçla vuruyor, hiçbir acıma ve şefkat duygusu taşımıyorlardı. Onların bu davranışı, güç ve kuvvetin şımarttığı, kalpleri katılaşmış bir toplumun resmidir.

Bu âyet, Müslümanlara derin bir mesaj verir: Güç ve kudret, asla zulüm ve merhametsizliğe vesile olmamalıdır. İnsan, elindeki gücü ne kadar büyük olursa olsun, Allah'ın kendisini her an gördüğünü bilmeli ve bu bilinçle hareket etmelidir. Zorbalık, geçici bir dünya metaıdır; asıl olan, kalpteki merhamettir. Peygamber Efendimiz (s.a.v.) de "Merhamet etmeyene merhamet edilmez" buyurarak bu gerçeği vurgulamıştır. Bir Müslüman, güçlü olduğunda daha da yumuşak huylu olmalı, affetmeyi bilmeli ve Allah'ın kullarına karşı şefkatle davranmalıdır. Çünkü asıl güç, nefsine hâkim olabilmek ve öfke anında bile adaletten ayrılmamaktır. Bu âyet, bizlere dünyada hiçbir gücün kalıcı olmadığını, asıl kalıcı olanın Allah'ın rızası olduğunu hatırlatır.