سورت شعراء — آیت 130

د معنايي:

• بطش: په زور او سختۍ سره نيول، يرغل كول، بريد كول.
• جبارين: ظالمان، هغه څوك چې په غوسه كې وهل او وژل كوي، له رحم او شفقت پرته.

تفسير:

او كله چې تاسو يرغل كوئ او پر خلكو بريد كوئ، نو په داسې توګه يرغل كوئ لكه ظالمان او جباران چې په غوسه كې نيول كوي، له كومې رحمت او شفقت پرته. يعنې كله چې تاسو چا ته سزا وركوئ، يا يې وهئ، يا يې وژنئ، نو په داسې سختۍ او ظلم سره يې كوئ چې ګويا تاسو پر خلكو باندې غالب او زوراور ياست، او هيڅ رحم او نرمي نه لرئ. دا د حضرت هود عليه السلام خبره ده چې خپل قوم عاد ته يې كوله، ځكه چې دوى به له خپل ځواك او قدرت څخه ناوړه ګټه اخيسته او پر كمزورو خلكو به يې ظلم كاوه.

دا آيت مونږ ته دا درس راكوي چې ځواك او قدرت يو امانت دی، او چا ته بايد د ظلم او زور زياتۍ لپاره ونه كارول شي. مسلمان بايد په خپل ځواك كې منصف او عادل وي، له رحم او نرمۍ سره چلند وكړي، ځكه چې الله تعالی له ظالمانو سره مينه نه لري. پېغمبر كريم صلی الله عليه وسلم فرمايلي دي: "هغه څوك چې پر خلكو رحم نه كوي، الله پرې رحم نه كوي." نو راځئ چې د خپل ځواك او اختيار څخه په انصاف او عدل سره كار واخلو، او له ظلم او جبروت څخه ځان وساتو، څو د الله په نزد له محبوب بندګانو څخه شمېرل كېدونكي شو.