සූරා අෂ්-ෂුආරා — ආයාත් 130

වචනවල අර්ථ:

• بَطَشْتُم: ඔබ අල්ලා ගැනීම, පහර දීම, හෝ දඬුවම් කිරීම වැනි දරුණු ක්‍රියාවක් සිදු කළ විට.
• جَبَّارِينَ: අහංකාර, දයාව නැති, බලය පාවිච්චි කරමින් අන් අයට පීඩා කරන අය ලෙස.

අර්ථ නිරූපණය:

මෙම උදාර වාක්‍යය ආද් සමූහයේ නායකයා වූ හූද් නබි (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) තම සමූහයට එරෙහිව පැවසූ අවවාදාත්මක වදන් වල කොටසකි. එම සමූහයේ ජනයා අතිශය බලවත් හා අහංකාර විය. ඔවුන් යමෙකුට දඬුවම් කිරීමට හෝ අල්ලා ගැනීමට පටන් ගත් විට, ඉතා දරුණු ලෙස, දයාවක් හෝ කරුණාවක් නොමැතිව, අහංකාර ලෙස ක්‍රියා කළහ. ඔවුන් කෝපයට පත් වූ විට කඩුවෙන් මරා දැමීමට හෝ කසයෙන් පහර දීමට පසුබට නොවූහ. ඔවුන්ගේ මෙම හැසිරීම අතිශය අයුක්ති සහගත හා අමානුෂික විය. ඔවුන් බලය පාවිච්චි කළේ යහපත සඳහා නොව, තම අහංකාරකම සහ කෲරත්වය පෙන්වීම සඳහාය. මෙය ඔවුන්ගේ අධර්මිෂ්ඨකමේ සහ අල්ලාහ්ගේ මාර්ගයෙන් ඉවතට යාමේ තවත් ප්‍රකාශනයක් විය.

පාඩම් සහ උපදේශ:

1. බලය යනු අල්ලාහ්ගේ ත්‍යාගයකි. එය යහපත් කටයුතු සඳහා සහ ජනතාවට සේවය කිරීම සඳහා භාවිතා කළ යුතුය. එය අහංකාරකම සහ පීඩා සඳහා භාවිතා කිරීම ඉතා විශාල පාපයකි.
2. දයාව සහ කරුණාව යනු මුස්ලිම්වරයෙකුගේ මූලික ගුණාංග වේ. අප කෝපයට පත් වූ විට පවා අපගේ හැසිරීම සාධාරණ හා මෘදු විය යුතුය.
3. අහංකාරය සහ අන් අයට පීඩා කිරීම අල්ලාහ්ගේ දඬුවමට හේතු වේ. ආද් සමූහයේ ඉරණම මෙයට කදිම සාක්ෂියකි.
4. ඉස්ලාමය ඉගැන්වූයේ අන් අය සමඟ ගනුදෙනු කිරීමේදී සාධාරණත්වය, දයාව සහ ඉවසීම පෙන්වීමටය. මෙය අපගේ ජීවිතයේ සෑම අංශයකම අනුගමනය කළ යුතුය.