ซูเราะฮฺ อัช-ชุอะรออ์ — อายะฮฺ 130

ความหมายของคำสำคัญ:

• บัฏช์ (بَطْش): การลงมือด้วยความรุนแรง การเข้าจับกุม หรือการทำร้ายร่างกายอย่างรุนแรง
• ญับบารีน (جَبَّارِينَ): ผู้ที่ใช้อำนาจอย่างกดขี่ หยิ่งยะโส ไม่มีความเมตตาปราณี

คำอธิบายความหมายของอายะฮ์:

อัลลอฮ์ทรงตำหนิกลุ่มชนของท่านนบีชุอัยบ์ อะลัยฮิสสลาม เกี่ยวกับพฤติกรรมอันโหดร้ายของพวกเขา กล่าวคือ เมื่อพวกเขาลงมือลงโทษหรือทำร้ายผู้ใด ไม่ว่าจะเป็นการฆ่า การตี หรือการทำร้ายร่างกาย พวกเขากระทำด้วยความโหดร้ายทารุณ ไร้ซึ่งความเมตตากรุณา และใช้อำนาจอย่างกดขี่ข่มเหง โดยไม่คำนึงถึงความยุติธรรมหรือความเป็นธรรมแต่อย่างใด พวกเขาลงมือด้วยความโกรธแค้นและความอหังการ์ ราวกับว่าพวกเขาเป็นผู้มีอำนาจเหนือชีวิตของผู้คนโดยชอบธรรม

การกระทำเช่นนี้สะท้อนให้เห็นถึงความเย่อหยิ่งและการละเมิดสิทธิของผู้อื่น ซึ่งเป็นคุณลักษณะที่อัลลอฮ์ทรงเกลียดชังอย่างยิ่ง และเป็นสาเหตุหนึ่งที่นำมาซึ่งการลงโทษของพระองค์ต่อพวกเขา

บทเรียนและข้อคิดที่ได้รับ:

1. อิสลามสอนให้ผู้มีอำนาจใช้พลังอำนาจของตนด้วยความยุติธรรมและความเมตตา ไม่ใช่ใช้เพื่อข่มเหงหรือทำร้ายผู้อื่นตามอำเภอใจ
2. การมีอำนาจเป็นความรับผิดชอบที่ยิ่งใหญ่ ผู้ใดที่อัลลอฮ์ทรงประทานอำนาจให้ จะต้องถูกสอบสวนถึงการใช้อำนาจนั้นในวันกิยามะฮ์
3. ผู้ศรัทธาที่แท้จริงต้องควบคุมอารมณ์โกรธของตน และไม่ใช้ความรุนแรงเกินขอบเขต แม้ในยามที่ต้องลงโทษหรือแก้แค้นก็ต้องอยู่ในกรอบของความยุติธรรม
4. การใช้อำนาจอย่างกดขี่ข่มเหงเป็นสาเหตุแห่งความหายนะทั้งในโลกนี้และโลกหน้า ดังที่เราเห็นจากชะตากรรมของชนชาติก่อน ๆ ที่ถูกทำลายเพราะความอหังการ์ของพวกเขา
5. อัลกุรอานสอนให้เราเป็นผู้ที่มีความอ่อนโยนและเมตตาต่อเพื่อนมนุษย์ แม้ในยามที่เรามีอำนาจเหนือพวกเขา เพราะความเมตตาคือคุณลักษณะที่อัลลอฮ์ทรงรักและประทานความจำเริญแก่ผู้ที่มีมัน