شعراء سۈرىسى — ئايەت 134

بۇ ئايەتتە ئاللاھ تائالا ئۆزىنىڭ پەيغەمبىرىنىڭ تىلى ئارقىلىق ئىنسانلارغا بەرگەن نېمەتلىرىنى ئەسكەرتىدۇ. ئايەتتە تىلغا ئېلىنغان ئىككى مۇھىم سۆز بار:

1. جَنَّات — باغ-بوستانلار، دەرەخلەر بىلەن قاپلانغان، مېۋىلىرى ئۈزۈلۈپ تۇرىدىغان گۈزەل باغلار.
2. عُيُون — بۇلاقلار، يەنى يەردىن قايناپ چىقىدىغان، ئېقىپ تۇرىدىغان سۇ مەنبەلىرى.

بۇ ئايەت ئالدىنقى ئايەتلەر بىلەن بىرلىكتە كەلگەن بولۇپ، ئاللاھ تائالا ئىنسانلارغا بەرگەن نېمەتلەرنى ساناپ ئۆتىدۇ: چارۋا ماللار، پەرزەنتلەر، مېۋىلىك باغلار ۋە ئېقىپ تۇرغان بۇلاقلار. بۇلارنىڭ ھەممىسى ئاللاھنىڭ ئىنسانغا بەرگەن چەكسىز مەرھەمىتى ۋە ئاتاسىنىڭ ئىپادىسىدۇر.

ئى ئىنسان! بىر ئويلىنىپ باقايلى: بىز ھەر كۈنى ئىستېمال قىلىۋاتقان مېۋە-چېۋىلەر، ئىچىۋاتقان سۈزۈك سۇلار، باغ-بوستانلارنىڭ گۈزەللىكى — بۇلارنىڭ ھەممىسى بىزگە كىمنىڭ بەرگەن سوۋغىتى؟ بۇلارنىڭ ھەممىسى ئاللاھ تائالانىڭ بىزگە بەرگەن ئۇلۇغ نېمەتلىرىدۇر. ئاللاھ بىزگە باغلارنى بەردىكى، ئۇنىڭ مېۋىلىرىدىن بەھرىمەن بولايلى؛ بۇلاقلارنى بەردىكى، ئۇنىڭ سۈيىدىن ئىچىپ، زېمىننى سۇغىرىپ، ھوسۇل ئالايلى.

بۇ نېمەتلەر بىزگە شۇنى ئەسكەرتىدۇكى، بىز ئاللاھقا شۈكۈر قىلىشىمىز، ئۇنىڭ بەرگەن نېمەتلىرىنى ئېتىراپ قىلىشىمىز ۋە ئۇنىڭغا ئىتائەت قىلىشىمىز كېرەك. ئەگەر بىز بۇ نېمەتلەرگە شۈكۈر قىلساق، ئاللاھ تائالا بىزگە تېخىمۇ كۆپ نېمەتلەرنى بېرىدۇ. ئەمما ئەگەر بىز نانكورلۇق قىلساق، بۇ نېمەتلەرنىڭ قەدرىنى بىلمىسەك، ئۇنداقتا ئاللاھ بىزنى سىناپ، بۇ نېمەتلەرنى تارتىۋېلىشى مۇمكىن.

شۇڭا، ئەي مۇئمىن قېرىنداشلار! كېلىڭلار، بىز ئاللاھنىڭ بىزگە بەرگەن ھەر بىر نېمىتى ئۈچۈن ئۇنىڭغا شۈكۈر قىلايلى، ئۇنىڭ بۇيرۇقلىرىغا ئەمەل قىلايلى، ۋە بىزنى بۇ نېمەتلەر بىلەن سىناۋاتقانلىقىنى ئەستە تۇتايلى. ئاللاھ تائالا بىزنى شۈكۈر قىلغۇچى بەندىلەردىن قىلسۇن!