Surja Esh-Shu'ara — Ajet 155

Kuptimet e fjalëve:

• Nakë – deveja (femra e devesë).
• Shirb – pjesë uji, ndarje e caktuar për të pirë.
• Jewm ma'lum – ditë e njohur, e caktuar.

Tefsiri i ajetit:

Pasi populli i Themudit i kërkoi profetit Salih a.s. një mrekulli, Allahu i Plotfuqishëm e nxori nga shkëmbi një deve të madhe, si shenjë të qartë të fuqisë së Tij. Atëherë Salih a.s. u tha atyre: "Kjo është deveja e Allahut – ajo ka pjesën e saj të ujit në një ditë të caktuar, ndërsa ju keni pjesën tuaj të ujit në një ditë tjetër të njohur." Kjo do të thotë se ata duhej të ndanin ujin me devenë: një ditë ishte e saj për të pirë, dhe ditën tjetër ishte e tyre. Ata nuk kishin të drejtë të pinin ujë në ditën që ishte caktuar për devenë, as deveja nuk pinte në ditën që ishte caktuar për ta. Kjo ishte një provë nga Allahu për t'i sprovuar ata – a do t'i binden urdhrit të Tij dhe a do ta respektojnë këtë ndarje të drejtë, apo do ta kundërshtojnë atë.

Përfitimet nga ky ajet:

1. Fuqia e Allahut është e pakufishme – Ai është në gjendje të bëjë çfarë të dojë, madje edhe të nxjerrë një deve nga një shkëmb i fortë, për t'i treguar robërve të Tij shenjat e mëdha.
2. Drejtësia në ndarjen e burimeve – Ky ajet na mëson se edhe në përdorimin e ujit dhe të mirave të tjera, duhet të ketë drejtësi dhe respekt për të drejtat e të tjerëve, qofshin ato kafshë apo njerëz.
3. Durimi dhe respektimi i urdhrave të Allahut – Populli i Themudit u sprovua me këtë ndarje, dhe durimi i tyre në respektimin e urdhrit do të ishte shkak për shpëtimin e tyre, por ata dështuan.
4. Paralajmërim kundër arrogancës – Kur njeriu mendon se mund të shkelë ligjet e Allahut dhe të drejtat e të tjerëve, ai po përgatit shkatërrimin e vet, ashtu siç ndodhi me popullin e Themudit.
5. Mrekullitë e profetëve vijnë si mëshirë dhe provë – Ato nuk vijnë për t'i poshtëruar njerëzit, por për t'i udhëzuar drejt së vërtetës dhe për t'i paralajmëruar para se t'i godasë dënimi.