سوره شعرا — آیه 171

معانی کلمات:

• عَجُوزًا: پیرزنی که از کار افتاده باشد؛ در اینجا منظور همسر حضرت لوط علیهالسلام است.
• فِی الْغَابِرِینَ: در میان باقیماندگان و کسانی که در عذاب و هلاکت میمانند.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در ادامه داستان حضرت لوط علیهالسلام میفرماید که او و خاندانش و مؤمنانی که دعوت او را پذیرفته بودند، از عذاب نجات یافتند؛ اما یک پیرزن که همسر لوط بود، از این نجات استثنا شد. او زنی کافر بود که به قوم خود ایمان نیاورده بود و در دل با آنان همراهی میکرد. به همین دلیل، او در زمره کسانی قرار گرفت که در عذاب و هلاکت باقی ماندند و همراه قوم گناهکار نابود شد. این آیه نشان میدهد که پیوند خانوادگی و همسری، بدون ایمان و عمل صالح، هیچ سودی در برابر عذاب الهی ندارد و تنها ایمان و تقواست که انسان را نجات میدهد.

فواید و پیامهای آیه:

• خویشاوندی و نسبت خانوادگی با پیامبران، بدون ایمان و عمل صالح، هیچ ارزشی در پیشگاه خداوند ندارد و انسان را از عذاب نجات نمیدهد.
• همراهی ظاهری با مؤمنان، بدون ایمان قلبی، در روز سختی و نزول عذاب سودی ندارد؛ آنچه مهم است ایمان راستین و عمل به فرمان خداست.
• این آیه هشدار میدهد که انسان باید مراقب باشد که ایمان خود را خالص گرداند و از نفاق و دورویی بپرهیزد، زیرا خداوند از نیات درونی آگاه است و پاداش و کیفر را بر اساس آن میدهد.
• نجات و رستگاری تنها در سایه ایمان و اطاعت از خداوند و پیامبران اوست، نه بر اساس نسب، مقام یا موقعیت اجتماعی.