சூரா அஷ்-ஷுஅரா — வசனம் 171

சொற்பொருள்:

• عَجُوزًا (அஜூஸன்): முதிய வயதுடைய பெண். இங்கே நபி லூத் (அலை) அவர்களின் மனைவியைக் குறிக்கிறது.
• الْغَابِرِينَ (அல்ஃகாபிரீன்): (வேதனையில்) எஞ்சியிருப்பவர்கள், பேரழிவில் அழிந்து போனவர்களுடன் தங்கியவர்கள்.

விளக்கம்:

இறைவன் தன் தூதர் லூத் (அலை) அவர்களையும், அவரது குடும்பத்தினரையும், அவரது அழைப்பை ஏற்று நம்பிக்கை கொண்டவர்களையும் காப்பாற்றினான். ஆனால், அவரது மனைவியை மட்டும் காப்பாற்றவில்லை. ஏனெனில், அவள் இறைநம்பிக்கை கொள்ளாதவளாக இருந்தாள். அவள் தன் கணவரின் தூதுத்துவத்தை நம்ப மறுத்து, சமூகத்தின் தீய செயல்களுக்கு ஆதரவளித்து வந்தாள். எனவே, அவள் வேதனையில் எஞ்சியிருப்பவர்களில் ஒருத்தியாகி, மற்றவர்களுடன் சேர்ந்து அழிவைச் சந்தித்தாள். அவள் வயதான பெண்ணாக இருந்தாலும், அவளது நம்பிக்கையின்மையே அவளை அழிவுக்கு இட்டுச் சென்றது.

பயன்கள்:

1. இறைவனின் காப்பாற்றுதல் நம்பிக்கையாளர்களுக்கு மட்டுமே உரியது; உறவுமுறை அல்லது குடும்பப் பிணைப்பு மட்டும் போதாது.
2. ஒருவரின் தீய செயல்களும் நம்பிக்கையின்மையும் அவரது நெருங்கிய உறவினர்களின் நிலையிலும் அவருக்குப் பயனளிக்காது என்பதை இது உணர்த்துகிறது.
3. இறைவனின் தண்டனை நீதியானது; யாருக்கும் எந்தப் பாகுபாடும் இல்லாமல், ஒவ்வொருவரும் தம் செயலுக்கே ஏற்ப பலனை அடைவார்கள்.
4. நம்பிக்கை என்பது வார்த்தையால் மட்டும் அல்ல, செயலிலும் நிலைத்திருக்க வேண்டும் என்பதை இது நினைவூட்டுகிறது.
5. இறைவனின் கருணை நம்பிக்கையாளர்களை எப்போதும் சூழ்ந்துள்ளது; அவர்கள் கடினமான சூழ்நிலையிலும் பாதுகாக்கப்படுவார்கள்.