سوره شعرا — آیه 179

معانی کلمات:

• اتقوا: از عذاب و خشم خداوند بترسید و خود را با انجام فرمانهای او و دوری از نواهیاش حفظ کنید.
• أطیعون: از من در آنچه به عنوان پیام الهی به شما میرسانم پیروی کنید و اطاعت نمایید.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه، سخن حضرت شعیب علیهالسلام را به قوم خود بیان میکند. آن حضرت پس از آنکه قومش را از شرک و معاصی برحذر داشت و آنان را به توحید و عبادت خدای یگانه دعوت کرد، در این جمله کوتاه و پرمعنا، دو اصل اساسی را برای رستگاری آنان بیان میفرماید: نخست، تقوای الهی؛ یعنی ترس از عذاب خداوند و پرهیز از گناهان و انجام واجبات. دوم، اطاعت از پیامبر خدا؛ یعنی پذیرفتن دعوت او و عمل کردن به دستوراتش. این دو اصل در حقیقت کلید سعادت دنیا و آخرت است؛ زیرا تقوا انسان را از گناه بازمیدارد و اطاعت از پیامبر، او را به راه راست هدایت میکند. حضرت شعیب علیهالسلام با این بیان، قوم خود را به سرچشمه رحمت الهی دعوت میکند و از آنان میخواهد که با ایمان و عمل صالح، خود را از عذاب دردناک رهایی بخشند. این دعوت، دعوتی است که همه پیامبران الهی برای امتهای خود داشتهاند و در حقیقت خلاصهای از تمام رسالت آنان است.

فواید و پیامهای آیه:

• تقوای الهی و اطاعت از پیامبر، دو بال پرواز انسان به سوی سعادت و رستگاری است و هیچیک بدون دیگری کافی نیست.
• محور دعوت همه پیامبران، دعوت به تقوا و اطاعت از فرستاده خداوند است؛ پس راه نجات در هر زمان، پیروی از دستورات الهی و رسول اوست.
• این آیه به ما میآموزد که محبت واقعی به خداوند، در عمل به فرمانهای او و پیروی از پیامبرش تجلی مییابد، نه صرفاً در ادعا و گفتار.
• رحمت خداوند شامل حال کسانی میشود که با تقوا و اطاعت، خود را از عذاب الهی حفظ کنند و در مسیر بندگی او گام بردارند.