Аш-Шуара сүрәсе — Аять 226

Сүзләрнең мәгънәләре:

• «Якулун» — әйтәләр, сөйлиләр.
• «Ма лә яфгалун» — эшләми торган эшләрен сөйлиләр, ягъни ялган сөйлиләр.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә шагыйрьләрнең тагын бер начар сыйфатын ачыклый: алар үзләре эшләми торган эшләрне сөйлиләр, ягъни ялган сөйлиләр. Алар үз шигырьләрендә батылны мактыйлар, хакны кимсетәләр, намуслы хатын-кызларга яла ягалар, нәселләргә һәм абруйларга ташланалар. Алар эшли алмаган, эшләмәгән эшләрен үзләренә нисбәт биреп сөйлиләр, ялган вәгъдәләр бирәләр, ә чынлыкта бу эшләрне беркайчан да башкармыйлар. Бу — аларның имансызлыгы һәм әхлаксызлыгы билгесе, чөнки мөэмин кеше сүзендә дөрес булыр, вәгъдәсендә торыр, әйткәнен эшләр.

Аятьтән алынган файдалар:

• Сүз белән эш арасында тәңгәллек булу — мөэминнең мөһим сыйфаты. Кеше әйткән сүзен эшләргә тиеш, ә эшли алмаган эшен сөйләмәскә кирәк.
• Ялган сөйләү, үзең эшләмәгән эшне үзеңә нисбәт бирү — монафикъларның һәм бозык кешеләрнең гамәле.
• Шагыйрьләрнең шигырьләре ялганга корылган булса, алар зарарлы, ә дөреслеккә һәм хакыйкатькә корылган шигырьләр — файдалы һәм мактауга лаек.
• Бу аять безне сүзебездә дөрес булырга, вәгъдәләребездә торырга һәм һәрвакыт әйткән сүзебезне эшебез белән расларга өнди.