سوره شعراء — آيت 226

1. لفظن جي معنيٰ:

• ”يَقُولُونَ“: چون ٿا، بيان ڪن ٿا.
• ”مَا لَا يَفْعَلُونَ“: اهو ڪم جيڪو اهي نه ٿا ڪن، يعني اهي ڳالهيون ڪن ٿا جيڪي عمل ۾ نه آڻيندا آهن.

1. تفسير:

هي آيت شاعرن جي ان عيب ۽ نقص جي خبر ڏئي ٿي ته اهي ڪڏهن ڪڏهن اهڙيون ڳالهيون بيان ڪن ٿا جيڪي حقيقت ۾ نه ڪندا آهن. يعني پنهنجي شعر ۾ وڏا وڏا دعوا ڪن ٿا، بهادري، سخاوت، وفا ۽ ٻين سٺين ڳالهين جا قصا ٺاهين ٿا، پر عملي زندگي ۾ انهن جو ڪو نشان نه هوندو آهي. اهڙي طرح اهي ماڻهن کي دوکو ڏين ٿا ۽ حقيقت کان پري ڳالهيون پکيڙين ٿا. ان جو مطلب اهو آهي ته اهي پنهنجي قول ۽ عمل ۾ تضاد رکن ٿا، جيڪا هڪ مسلمان لاءِ وڏي خرابي آهي. قرآن مجيد اهڙن ماڻهن جي مذمت ڪري ٿو جيڪي صرف زبان سان ڳالهيون ڪن ٿا ۽ عمل سان انهن جي تصديق نه ڪن ٿا.

1. فائدا:

• اسلام اهڙي تعليم ڏئي ٿو ته انسان جو قول ۽ عمل هڪجهڙا هجن، ۽ رڳو زبان جو سهارو نه ورتو وڃي.
• قرآن مجيد سچائي ۽ عملي درستگي تي زور ڏئي ٿو، جنهن سان انسان جي شخصيت ۾ اعتماد ۽ وقار پيدا ٿئي ٿو.
• اهڙيون آيتون اسان کي خبردار ڪن ٿيون ته رڳو سٺيون ڳالهيون ڪرڻ ڪافي ناهي، پر انهن تي عمل ڪرڻ ضروري آهي.
• قرآن مجيد جي اهڙي هدايت اسان کي زندگي ۾ سچو، ايماندار ۽ ذميواري وارو مسلمان بڻجڻ جي ترغيب ڏئي ٿي.