Suurah Ash-Shu'araa — Aayad 226

Macnaha Erayada:

• "Yaquluun": waxay sheegaan ama ku hadlaan.
• "Maa laa yaf’aluun": wax aan sameynin, been iyo faan.

Tafsiirka Aayadda:

Aayaddan waxay ku hadlaysaa astaamaha shu’arada (gabyaaga) ee xun, kuwaas oo ay ku tilmaamayso inay yihiin kuwa ku socda dooxo kasta oo baadil ah, iyagoo ku dhex wareegaya been iyo faan. Qaybtan gaarka ah waxay muujinaysaa inay yihiin kuwa sheega wax aysan falin, sida: "Waxaan sameynay, waxaan qaadnay, waxaan ka hadalnay arrin" iyagoo been sheegaya. Tusaale ahaan, waxay ku faaniyaan dagaal ama geesinimo aanay samayn, ama waxay ku tilmaamaan dadka sifooyin aanu ku lahayn, iyagoo ku xadgudbayn ammaanta dadka xun iyo dhaleeceynta dadka wanaagsan. Tani waa calaamadda ugu weyn ee beenaalka iyo munaafaqnimada, maxaa yeelay qofka runta iyo wanaagga leh waa mid uu hadalkiisu la mid yahay ficilkiisa.

Faa’iidada laga qaadan karo Aayadda:

• Bani’aadamku waa inuu runta ku hadlaa oo uu ka fogaadaa been iyo faan, maxaa yeelay been waa astaamaha dadka xun.
• Qur’aanku wuxuu nagu waaniyayaa inaan noqonno dad hadalkoodu iyo ficilkoodu is waafaqsan yahay, sida ay tahay astaanta mu’miniinta.
• Aayaddani waxay nagu digaysaa inaan ka fogaanno kuwa faaniya wax aysan falin, oo aan ku qancinno runta iyo shaqada fiican, taasoo keenta sharaf iyo Ilaahay raalli ahaansho.