Surah Ash-Shu'ara — Aya 226

Ma’anonin Kalmomin:

“Wa annahum yaquluna ma la yaf’alun” — “Kuma lalle ne su, suna cewa abin da ba su aikatawa.” Wato suna yin ƙarya ta hanyar faɗin abin da ba su yi ba, kamar su ce: “Mun yi haka, mun aikata haka,” alhali ba su aikata ba.

Tafsirin Ayar:

Wannan ayar tana cikin bayanin halin mawaƙa (maƙaryata) waɗanda suke yin waƙoƙin ƙarya da ɓata. Suna yawan faɗin abubuwan da ba su aikatawa, suna ƙawata magana da ƙarya, suna yabon mutanen da ba su cancanta ba, kuma suna zagin mutanen gaskiya da suke da daraja. Suna cewa “Mun yi haka, mun taimaki haka,” alhali ba su aikata ba. Wannan halin ƙarya da munanan maganganu ne ke sa su ɓace daga tafarkin Allah, kuma mutanen da suke kama da su (masu ɓata) ne suke bin su. Shi ya sa Allah ya keɓe waɗanda suka yi imani kuma suka aikata ayyukan ƙwarai, suka tuna Allah da yawa, kuma suka yi nasara bayan an zalunce su — waɗannan ba sa cikin wannan zargi, domin maganganunsu gaskiya ne kuma ayyukansu suna daidaita da maganganunsu.

Fa’idodin Darasin:

1. Ƙarya munanan ɗabi’a ce da ke ɓata mutum, kuma dole ne Musulmi ya kasance mai gaskiya a maganarsa da ayyukansa, kada ya faɗi abin da bai yi ba.
2. Waƙa da magana ba laifi ba ne idan sun kasance na gaskiya da adalci, amma abin da ke cikin su na ƙarya da ɓata ne ake zargi.
3. Wannan ayar tana koyar da mu mu nisanta daga yin ta’ala (ƙawata magana da ƙarya) da kuma yin yabo ga mutanen da ba su cancanta ba, domin hakan yana cutar da al’umma.
4. Alheri shine a daidaita magana da aiki; wanda ya ce abu ya aikata shi, wannan shi ne abin da Musulunci yake so, kuma shi ne halin Annabi (SAW) da mabiyansa na gaskiya.