Sura Asz-Szu'ara — Werset 55

Znaczenie słów:

• لَغَائِظُونَ – ci, którzy wzbudzają gniew i wściekłość; słowo „ghajz” (غَيْظ) oznacza najsilniejszy stopień złości, który wypełnia serce.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

W tym wersecie faraon kontynuuje swoją wypowiedź na temat synów Izraela, którzy wyszli z Egiptu razem z prorokiem Mojżeszem (Musą), pokój z nim. Mówi on: „Zaprawdę, oni są dla nas źródłem gniewu i wściekłości”. Oznacza to, że ich postępowanie – odejście z Egiptu bez zgody faraona, porzucenie jego religii i sprzeciwienie się jego władzy – wypełniło serca faraona i jego dworu najgłębszą złością i oburzeniem. Byli oni bowiem małą, słabą i pogardzaną grupą, a mimo to odważyli się przeciwstawić potężnemu władcy i opuścić jego ziemię. Faraon wyraża tu swoje oburzenie i zapowiada, że nie pozostawi tego bez reakcji, gdyż w następnych wersetach mówi o przygotowaniach do pościgu za nimi. Werset ten ukazuje również, że faraon postrzegał ich czyn jako osobistą zniewagę i wyzwanie dla swojego autorytetu.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Werset ten ukazuje, że prawda i wiara zawsze budzą sprzeciw i gniew tyranów i ludzi władzy, którzy nie akceptują żadnego wyzwania dla swojej dominacji. Jest to naturalna cecha systemów opresyjnych – nie znoszą one niezależności i wolności innych.
2. Widzimy tu, że faraon, mimo swojej ogromnej potęgi, czuł się zagrożony przez małą grupę wierzących. To dowód na to, że siła wiary i determinacja ludzi prawdy są w stanie zaniepokoić nawet najpotężniejszych władców.
3. Werset uczy nas, że wierzący nie powinni bać się gniewu i sprzeciwu możnych tego świata, gdyż ich celem jest zadowolenie Boga, a nie ludzi. Historia Mojżesza i faraona pokazuje, że ostateczne zwycięstwo należy do ludzi wiary, nawet jeśli początkowo wydają się słabi i nieliczni.
4. Gniew faraona i jego reakcja przypominają nam, że każdy, kto staje w obronie prawdy i sprawiedliwości, musi być przygotowany na trudności i przeciwności, ale Bóg jest z tymi, którzy cierpliwie trwają w Jego drodze.